نظرات کاربران درباره کتاب زمان سوار

دارم می خونم اش . از سوپر هم سوپر تره . خانم جی ماس هم نمی تونه چنین چیزی بنویسه

حقیقتا طراحی خانم ماهور پورقدیم رو که روی جلد دیدم نظرم به کتاب جلب شد و شروع به خوندنش کردم، و احتمالا چون کمتر کتابی در چنین ژانری با حال‌وهوای وطنی خونده‌بودم برام انقدر پرکشش بود که نتونستم زمینش بذارم. کتاب از ۹ داستان مجزا تشکیل شده که تعدادی در فضایی پادآرمان‌شهری و تعداد کمی‌شون در جهانی پساآخرزمانی روایت میشن. ممکنه در انتهای هر داستان، با یک پایان‌بندی شوکه‌کننده روبرو شین، یا با یک پایان باز، همراه کلی ابهام و سوال. اما چیزی که در این داستان‌ها مهمتره بنظر من، درباره ذات انسان‌ها، روابط و احساسات پیچیده‌ی اونهاست که در طول داستان بهشون به اندازه کافی پرداخت میشه. ایده‌ی اولیه‌ی داستان‌ها شاید تکراری باشن، اما نویسنده خیلی خوب داستانها رو جلو میبره و این تکراری بودنِ ایده‌ها، از جذابیت کتاب کم نمیکنه. برای‌ من اولین داستان "ایزوله" و همینطور "زمان سوار" از بقیه جذاب‌تر بودند.