نظرات کاربران درباره کتاب انگور فرنگی

دنیا همیشه همین بوده. پر بوده از آدم هایی که حسرت میخورن ای کاش باز جوان می‌شدند و بیشتر مبارزه می‌کردند ولی چون حالا پیر شدن گیر میدن به بقیه که شما مبارزه کنید. ولی این رو از یاد نبرید که مردم با خیال های خودشون زندگی می‌کنن و آخرش با واقعیت پیر میشن. کسی که آرزوش یک باغ انگور بوده و در پیری به یک باغ و گذروندن زندگی با خوردن و خوابیدن سپری میشه هیچوقت قرار نبوده مبارز بشه و سخنرانی های انگیزشی هم تاثیری روش نداره. مردم کاری به این ندارن که تو داری از نیکوکاری صحبت میکنی یا از اینکه هوا سردتر از دیروز شده ؛ اونها صرفا گوش میدن و گوش دادنشون دلیل بر این نیست که زندگیشون رو عوض میکنن و تن به تغییراتی که میخواهی در آنها ایجاد کنی میدهند. دنیا و آدم هاش قبل ما همین بودن ، الان هم همینطوری هستن و بعد ماهم همینطوری ادامه پیدا میکنه پس حرص نخور و امید به تغییر همه افراد نداشته باش. اما با این همه اوضاع و احوال که گفتم ، تو مثل بقیه نباش ؛ حتی اگه تنها کسی هستی که شبیه بقیه نیست (:

شخصیت پردازی ضعیف، و داستان بی جاذبه، اما نثر ساده و روانی داشت... نویسنده یک پیامی و را در قالب یک داستان از زبان یکی از شخصیتها بیان کرد، به نظرم نه خیلی خلاقانه بود و نه پیام و داستان بهم ربط داشتند...در مجموع داستان قوی ای نبود.

خوشبختی شخصی وجود ندارد و نمی تواند وجود داشته باشد، اگر زندگی دارای معنا و هدفی است آن هدف و معنا آسودگی و رفاه شخصی نیست، بلکه چیزی خردمندانه و عالیست. تا می توانید نیکوکاری کنید..

من اونجاشو دوس داشتم ک میگفت مردم ساده همین که خوندن و نوشتن ساده رو یاد بگیرن کافیه ... تو کامنتا دیدم بعضیا که کتاب میخونن اونایی ک اهل کتاب نیستند و از بالا نگاه میکنن و خیلی مغرور شدن

اصولا دوست ندارم داستانی بخونم که پیامهای اخلاقی رو گل درشت و موعظه وار به خواننده تلقین کنه.

من ازش یاد گرفتم در لحظه بهترین ودرست ترین کارو بکنم وهمچنین کاری که دوسش دارم .زمان واقعا یک نابودگره من میترسم از پایانی پر ازحسرت

خیلی کلیشه ای و ساده پیام داستان رو گفت

پیام اصلی کتاب خیلی ساده و روان مطرح شده بود ، اما خیلی گیرا نبود بنظرم،در کل بد نبود !!

پیام خوبی بود، اگر قراره زندگی کنیم نباید فقط زنده ای باشیم که صرفا روال زندگی رو میگذرونه، باید با روحیه و نشاط و حس نیکوکاری زندگی کنیم.

پیام داستان خوب و آموزنده ست اما روایت داستان انگار با عجله سرهم شده بود.

از پایان وحسرت میترسم.😔 کاش ...

از کارهای متوسط چخوف بود کتاب برگزیده داستان های چخوف داستان های بهتری داره

این کتاب عالیه خیلی سخت میتونی عمق مطلبو درک کنی ولی با یه مثال ساده یه زندگی شهری رو با یه زندگی روستایی مقایسه کرد حتما بخونید جالبه

خوب بود دارای جملاتی تاثیر گذار و قابل تامل بود

کتاب عالی نبود ولی فقط یک چیز به من یاد داد اینکه تازنده ایم نیکوکاری کنیم

دوسش داشتم کوتاه بود و پر از نکات عالی❤

کوتاه اما گیرا

داستان حس لطیفی داشت و طعم انگور فرنگی طعم کودکی میداد طعم سادگی و اینکه آزادی مانند هوا ضروریست و خوشبختی فردی نیست خوشبختی در کنار هم به وجود می آید بسیار لذت بردم

ای کاش در زندگی می شد هیچوقت صبر نکرد

احساس میکنم با عجله داستان بیان شد و تا حدی خیلی واضح درس هایی که می‌خواست منتقل کنه رو به خواننده انتقال داد .

موضوع خوبی داشت نثر روان و ساده ترجمه خوب جذابیت متوسط نسبت به دیگر آثار چخوف کمی ضعیف بود! ‌ ‌

من از خواندن این کتاب حس جالبی نگرفتم و مطلب خاصی رو از توش نتونستم متاسفانه بیرون بکشم و درکی از این مطلب ندارم.....

روشنی فریب گرامی تر از تاریکی حقیقت است...

تا میتوانید نیکو کاری کنید....

ترجمه که عالی ، ولی داستان اولش داشت خوب پیش می‌رفت ولی بعد یهو مث آگهی بازرگانی ایوان ایوانویچ احساساتی شد و پیام اخلاقی داد که زیاد جذبم نکرد حقیقتش جذابیت داستانو گرفت واسه‌ی همین هم سه تا ستاره دادم .

از کتاب های دیگه آنتوان چخوف سطحش پایین تر بود

نثر ساده و روان بود ولی کشش نداشت

با داستانش ارتباط برقرار کردم و دوسش داشتم، ارزش خوندن رو داشت

برای من از این جهت جالب بود که پدر همسر یکی از همکارانم هم، مانند برادر ایوان ایوانویچ، بعد از ۲۲ سال کار در بانک، ناگهان به خودش آمد و دید این زندگی ای نبود که آرزویش را داشت. استعفا داد و زمینی خرید و شروع به باغبانی کرد. و اینطور که همکارم تعریف میکرد، با وجود سختی جدا شدن از شغل و شهر و سر و همسر، بسیار خوشحال و راضی بود.

زندگی به این معنا نیست که ما فقط روزهای آن را بگذرانیم . باید هدفی داشت و با شوق و کشاط زندگی کردو و با نیکوکاری حال دلمان را خوب کنیم . قطعا هرکسی دوست دارد خوشبختی را بدست آورد این چیز پیچیده‌ای نیست و ما با کوچکترین چیزها و انجام دادن کارهایی که دوستشان داریم و حس همدلی و همیاری می‌توان آنرا از آن خود کرد. چیزی که باید دانست این است که خوشبختی فردی نیست انسان موجودی اجتماعی‌ست و به نیکی دیدن و نیکی کردن حال خوش نیاز دارد. داستان ساده ای بود اما تامل بر انگیز

شاهکار

جالب و زیبا بود

به عنوان کتاب با داستان کوتاه عالیه

زیباست

کتاب خیلی خوبی بود اینک هر کسی باید هدفی تو زندگی داشته باشه و برای اون هدف تلاش کنه.فقط ی جاهایی متن و فعل های جمله اینطور ادا میشد ک انگار نیکلای مرده میگف دوستش داشتم ینی انگار الان ندارتش

از چخوف داستان به این تلخی نخوانده بودم. خیلی قابل تامل بود!

اول با داستانش ارتباط برقرار نکردم😊😊😊 بعد یه بار دیگه خوندن فهمیدم که جالب بود. چه قدر بده کسی از حس درونت خبر نداشته باشه

باید با تفکر بیشتری بهش نگاه کرد👍😊

داستان خوب و آموزنده ای بود☺

من دوست داشتم هرچند خیلی ابتدایی بود بیشتر درس اخلاق یاد می داد ولی خیلی ساده بود

این گفته در ذهنم تداعی میشود: *گاه آدمی در بیست سالگی می‌میرد و در هفتاد سالگی به خاک سپرده میشود...* نمیدانم از کیست، اما عمیق است...

خیلی وقتها پیش میاد ادم از حس و درک عمیقی که از موضوعی پیدا کرده، برای یک نفر تعریف میکنه و در حالی که با تمام وجود میخوای یه مطلبی رو که بهش ایمان پیدا کردی برای دیگران تعریف کنی و فکر میکنی که حتما تاثیرگذاره ولی خیلی وقتها ادمها فقط میشنوند در حالی که فکرشون جای دیگریست.. در کل به نظرم جالب بود که توی چند صفحه یه داستان بنویسی و بشه کلی نگاه مختلف بهش داشت و درسهای مختلفی از داستان گرفت.

بسیار تامل برانگیز بود..تا جوان هستیم قدر جوانی رو نمیدونیم هرچند به این موضوع اگاه هستیم،اما در میانسالی و پیری افسوس کارهایی که میتونستیم در جوانی انجام بدیم رو میخوردیم.

راضی بودم کوتاه و مفید .آدم هرکز از انجام کار نیک پشیمان نخواهد شد تا جوان هستیم خوبی کنیم

عالی..

مزیت جوانی نسبت به پیری که در جوانی باید تلاش وکارکردتادرپیری آسوده بودومزیت زندگی روستایی نسبت به شهر باتوجه به زیباییهاوامتیازهای خاص خودش

نسبت به دیگر داستان های نویسنده «انگورفرنگی» بنظرم ضعیف تر بود .

اولین داستان کوتاهی که از‌‌ چخوف خوندم. حقیقتا به نظرم با وجود کوتاه بودن اثر بازهم آثار کوتاه دیگه ای هستن که شخصیت پردازی قوی تری رو به نمایش گذاشته باشن. مفهوم کلی داستان هم چنگی به دل نزد. روایتی کمی بی سر و ته و نه چندان جالب. به شخصه نه پسندیدم و نه توصیه می‌کنم.

به نسبت باقی داستان کوتاه هایی که تا الان از چخوف خوندم، این داستان خیلی سطحی، پیام رو رسونده بود. و انتظار داشتم اگرچه پیامی قراره ازش بگیریم حداقل عمیق تر بیان بشه تا درکش برامون بهتر باشه.

داستانهای انتوان چخوف بی نظیر هستند شاید انطور که باید ترجمه شود نشده