نظرات کاربران درباره کتاب خاطرات عشق از دست رفته

کتاب در عین پیوستگی، یه جور گسستگی خاصی داره. این حس رو میده که انگار داری دفتر خاطرات یک نفر رو می‌خونی. وقایع رو شرح میده و گاهی وسطش یهو چندتا جمله‌ی کوتاه(تو مایه‌های بریده‌هایی که هست) در مورد احساساتش و یا سوگ می‌نویسه. من کتابش رو دوست داشتم، مخصوصا این که تلاش نشده بود مثل یه داستان منظم و با احساسات کنترل‌شده باشه و انگار نویسنده بدون سانسور خودش و مراحل گذشتن از سوگ رو نشون داده بود.

نصف ابتدایی کتاب شاهکار بود . پر از احساس عمیق. پر از جملات عمیق. ولی به مرور حرف ها کم اهمیت تر شد ولی مطمئناً اشمیت نویسنده بزرگیه و هر کتابی تا الان ازش خوندم راضی کننده بوده