نظرات کاربران درباره کتاب باغ آلبالو

این کتاب که آخرین اثر چخوف است به شدت شگفت آور و در طی آن به زیبایی ساختار های چخوف را می‌توان بار دیگر احساس کرد. اگر برای اولین بار میخواهید از چخوف نمایشنامه بخوانید من مرغ دریایی را پیشنهاد میکنم و اگر از کار های چخوف لذت بردید حتما این نمایشنامه را بخوانید.

(در ابتدا، این نظر شخصی منه) باغ آلبالو رو دقیقا در زمان درست شروع به خوندن کردم چرا که نیاز داشتم گذشته رو فراموش کنم، هرچقدر هم مهم و خاطره‌انگیز‌. در چهار پرده گریه کردم و خندیدم و یاد گرفتم. شخصیت هارو که بسیار دوست داشتم و در ذهن خودم بازیگر جایگزینشون می‌کردم و به نظرم اگر این کار نمایشنامه نبود و بیشتر با شخصیت ها همراه می‌شدیم حتما همراهی بیشتر از این باهاشون می‌کردم. باغ آلبالو یکی از موردعلاقه های منه و بسیار خوشحالم که نوشته شده.

چخوف در این نمایشنامه می‌خواد تغییرات اجتماعی و اقتصادی روسیه رو نشون بده: پایان عصر اشرافیت فئودال و ظهور سرمایه‌داری و طبقه کارگر. باغ آلبالو نماد گذشته باشکوه اما مرده‌ست – زیبا، اما غیراقتصادی و ناتوان در برابر زمان.

باغ آلبالو مطمئنا تا همیشه در خاطر من می مونه نه به دلیل کلمات و جملات بلکه بخاطر احساسی که در پایان داستان دریافت کردم چخوف به زیبایی فراز و نشیب زندگی رو در داستان گنجانده اگر کتاب ها رو عمیقا بخونید و مفاهیم اصلی رو از دل جملات بیرون بکشید مطمئنم در پایان این نمایشنامه هم جرقه ای در افکار شما زده میشه ترجمه ی خانم دانشور هم عالی بود♡

شاید این کتاب بیشتر برای آدم هایی ملموس تر باشه که یکی از این ویژگی ها رو ( احساس پوچی، کسالت، پشیمانی های مداوم، حس سرخوردگی ) در برحه ایی از زندگیشون تجربه کردن یا اینکه اصلا جز صفاتشون هست. اگر با این احساسات مدام دست و پنجه نرم نمیکنی پس نمیتونی هم باهاش ارتباط بگیری اکثر کارای ادبیات روس شبیه یه کابوس پریشون هست با دیالوگ های رندوم و تقریبا بی ربط و تو باید انقدر حوصله داشته باشی که از معمولی ترین دیالوگ ها معنی بکشی بیرون و تو این اثر باید خودتو همراه کسالت و پوچی شخصیت ها کنی تا به مفهوم کلی کار که اراده ضعیف و راکد بودن کاراکتر هاست برسی

آثار آنتوان چخوف که نیازی به تعریف ندارند.

فوق العاده و بی نظیر

باید موقع خوندن این کتاب، مثل باقی آثار روس و حتی کمی بیشتر مراقب اسامی زیاد و به شدت مشابه و گاها سخت تلفظ باشین، حوصله و وقت می‌خواد، اما جملات ارزشمند و زاویه دید همه‌جانبه نویسنده، حقیقتا ارزشش رو داره ;)

حسی که از خواندن کتاب گرفتم واقعا نوعی امید بود که وقتی گذشته رو پشت سر بذاری بهش میرسی . حس عجیبی بود حس گذران زندگی ، حس گذشتن شادی و غم . دوستش داشتم چون حس خوبی بهم داد.

همش منتظر اتفاقی بودم که داستان رو از یکنواختی دربیاره و همچین اتفاقی تا آخر کتاب رخ نداد. ولی فکر می‌کنم حتما ارزش خوندن داره.

هیچ جذابیتی نداشت. از معمولی هم معمولی‌تر...