نظرات کاربران درباره کتاب نوای اسرارآمیز

با اینکه اهل دیدن یا خواندن نمایشنامه نیستم ،از شروع تا انتها نتونستم کتابو رها کنم ، بسیار حرفه ای خواننده رو به خودش جذب میکنه.

این جزو بهترین کتاب های خارجی که خوندم.از فلسفی بودن مکالمات این نمایشنامه خیلی خوشم‌میاد منو به وجد میاره.اخرش واسه من پیش بینی شده نبود و کاملا برام جذابیت داره و باز دوسدارم بخونمش.من کلا به ژانر فلسفی علاقمند هستم مخصوصا که در مکالمات گنجانده بشه.

من این کتاب اشمیت رو از بقیه کتاب هاش بیشتر دوست دارم، قشنگ بود.

داستان جالبی بود حکایت تنهایی ذاتی انسانها و تلاششون برای رهایی نسبی از آن اگر اشکالات ویرایشی متن برطرف شوند، لذت خواندنش بیشتر خواهد شد

پر از پیچش های ظریف داستانی که باعث میشه نتونید کتابو زمین بگذارید‌. حتما بخونیدش ۱۰۰ پیشنهاد میکنم.

اولین باره که داخل طاقچه میخوام نظری بنویسم اون هم در مورد این نمایش‌نامه و در مورد نویسنده عزیز اریک امانوئل اشمیت.. کتاب با این شروع میشه که یه روزنامه نگار می خواد با یه نویسنده برنده جایزه نوبل مصاحبه کنه اما بعد همه چیز عجیب میشه، در مورد عشق حرف میزنن و در مورد یک زن به نام هلن و بعد از اینه که حقایق یک به یک آشکار می‌شن. حالا چرا میخواستم در مورد این کتاب بنویسم؟ چون عجیب بود یعنی در واقع من از این نویسنده انتظار همچین چیزی نداشتم و همچین عشقی.. عشقی که جنسیت نداره، من پنج ستاره به این کتاب دادم چرا؟ چون شوکه ام کرد و باعث شد یک نفس کتاب رو بخونم، باعث شد مشتاق خوندنش باشم و صادقانه از کتابای امانوئل اشمیت خوشم میاد اما این نمایش‌نامه رو نمیتونم به کسی پیشنهاد بدم چون مطمئنا خیلی ها با اینجور عشق [حتی با اینکه فقط در صفحات آخر شاهدش هستیم ] نمی‌سازن و خب دوست ندارن.. کتاب عجیبیه واقعا عجیب

واقعا عالی بود از خواندنش بسیار لذت بردم.

عالی بود عالی بود عالی بود این کتاب رو بخونید و لذت ببرید. عجب داستانی، چه ترجمه ای.

این نمایشنامه خیلی متفاوت بود برای من واینکه از اول تا اخر منو جذب کرد جوری که یک روزه خوندمش وپایانش جالب بود برای من

ریتم نمایشنامه در ابتدا آروم بود؛ اما چند صفحه آخر تلاش مذبوحانه‌ای بود برای بالا بردن تمپو و ایجاد پیچش های متعدد در داستان. انتظار چیز عمیق تری داشتم.

پایان جالبی نداشت