نظرات کاربران درباره کتاب دل کور

نثر و نوع توصیف و نگاه اسماعیل فصیح به زندگی و شخصیت‌ها و اتفاقات خیلی برام جالب و جذابه، داستانه‌ها ساده عنوان میشن اما گیرا و جذاب و روان. کلا نویسندگان معاصرمون حرف ندارن و نوشته‌هاشون به اتفاقات روزمره زندگی نزدیکه و روایتهاشون ملموس 👏 جدا همشون ارزش خوندن دارن👌

بنظرم روانشاد اسماعیل فصیح یکی از،بهترین نویسندگان دوران خود و ادوار بعد از خود میباشد که ناشناخته ماند من تمام کتابهای ایشان را خوانده ام و به خانواده و دوستان هم پیشنهاد دادم دل کور را بصورت صوتی بار دیگر شنیدم و لذت بردم قلم شیوا و توانای استاد فصیح را بسیار دوست میدارم و برایش آرامش در جوار رحمت خداوندی خواستارم و خواندن و شنیدن داستان‌های دیگرش را نیزبه دوستان ادب دوستم توصیه میکنم .

بسیار جذاب و پرکشش، به خوبی وقایع تهران قدیم بافت سنتی خانواده ها را به تصویر کشیده،شخصیت پردازی وفضا سازی عالی وملموس ،دیدگاه ها وشخصیت های متفاوت ۳ برادردر خانواده آن زمان جالب بود(متاسفانه فونتش اصلاً مناسب نبود)

داستان خوب و جذابی بود و دوران قدیم و مشکلات و روزمرگی های یک خانواده رو بسیار خوب نشون داده بود من این کتاب اقای فصیح رو بیشتر از زمستان ۶۲و شراب خام دوست داشتم

داستانی روان وجذاب توصیه می کنم بخونیدولذت ببرید

نثر روانی دارد. بخشی از شرایط اجتماعی اواخر قاجار و بعد ان را خوب تصویر می کشد. ارزش ادبی و تاریخی دارد.

بسیار عالی .

چه کتاب زیبایی دومین کتابی بود که از اسماعیل خان فصیح میخوندم که اینم مثل کتاب اول گرم ملموس گیرا و زیبا یود 🙏⚘️

عاشق این کتابم! داستان با خواب دیدن صادق آریان شروع میشه، یه سرنخ‌هایی از کلیت داستان در بخش اول میده. اما سیر داستان خطی نیست و همین قشنگ‌ترش کرده. بر می‌گرده به کودکی راوی ( حدود ۳۰ سال پیش) و تفریبا تو هر فصلی، ارتباط یکی از شخصیت‌ها رو با بقیه رو می‌کنه و به زیبایی تمام وصل می‌کنه به داستان! شخصیت‌ها رو خیلی قشنگ توصیف کرده. فقط آخر کتاب رو دوس نداشتم! گذشته از سیر داستان، اطلاعات یا توصیفات زیاد و دقیقی از زمانه‌ای که داستان درش اتفاق افتاده ارائه میده. درخونگاه، میدون اعدام، شغل‌های اون زمان، گذار از قاجار به پهلوی، معماری اون وقتا، سطح بهداشت و ... همه خیلی ظریف توصیف شدن!

هزار بار هم کتاب‌های آقای فصیح رو بخونم بازم تکراری نمیشه. دل‌کور که جز بهترین‌هاست.

دومین کتاب از مجموعه آثار جناب آقای فصیح: صادق آریان پزشک جوانی که راوی داستان زندگی خودش و اطرافیانش هست. میتونیم بگیم که تقریبا داستان به دو قسمت کودکی و جوانی صادق می‌پردازد،چقدر شخصیت صادق پخته و آرام بود ،چیزی که بیشتر از همه درباره کاراکتر اصلی نوشته های آقای فصیح دیده میشه این که نسبت به بستری که در اون رشد کردن بسیار باسواد،پخته،مهربان و روشنفکر هستن. و چقدر احترام خانم ها رو نگه می دارن و با مهربانی و درک با اون ها رفتار میکنند. داستان بسیار روان نوشته شده اما خیلی تیره و تاریک هست مخصوصاً نیمه اول و کودکی صادق آریان به طوری که حتی به کنار گذاشتن کتاب هم فکر میکنید اما در نیمه دوم کمی و فقط کمی بهتر میشه. به نظرم انتخاب و دوست داشتن این کتاب برای خواندن و توصیه به دیگران سخت هست.