نظرات کاربران درباره کتاب سدنصرالدین

در ابتدا با خواندن مقدمه تصورم بر این بود که با چه کتاب پرماجرایی از یک خانه و ساکنان آن روبرو هستم و لحن بامزه راوی هم تجربه شیرینی را مانند کتاب‌هایی از این دست برایم فراهم می‌کند اما متاسفانه با شروع ماجراها به جای اینکه نویسنده بر روی پردازش قصه و شاخ و برگ دادن به آن تمرکز کند، بیشتر بر بیان پندواندرز تاکید کرده بود. شخصیت‌پردازی ضعیف عدم تبدیل خاطرات به ماجراهایی پرکشش که دارای شروع خوب، نقطه اوج و پایان‌بندی غافلگیری کننده باشد مانند کتاب قصه‌های مجید یا کتاب خاطرات یک پیرمرد شصت ساله حمید جبلی و ..‌. از دلایلی بود که من مخاطب نمی‌توانستم با کتاب ارتباط برقرار کنم

راستش نثرش رو هم دوست داشتم و ذهنیت و مناسبات دهه شصت رو خوب بیان می کرد ..در مورد هدیه هم ..من از طاقچه دایی جان ناپلئون رو هدیه گرفتم و چند تا کتاب صوتی عالی ..

تشکرازطاقچه برای رایگان هدیه دادن کتابیکه منو برد به همون دوران، روح همه عزیز جون ها و نن جون ها( ننه جون) شاد، روح همه آقا بزرگ ها و آقا جون ها شاد، دلم پرمیزنه برای یکبار دیدن نن جونم ، وقتی بار اول زخمی شدم واومدم خونه همه غش کردن بجز نن جونم که میگفت مگه تیرغیب خوردی که اینطوری هستی، کتاب جالبی بود ، نن جون حکم همه کس را برایم داشت، سرگذشت زندگی من هم مشابه بود و، هم عسل خوردیم وهم زنبور مارا نیش زد.

کتاب خوبیه در کل کتاب های انتشارات سوره مهر کتاب های پرمحتوا و جذابی هستند

خاطرات جالب بودن منتها درست بهشون پرداخته نشده بود. همشون انگار یه چیزی کم داشتن، تا میومد اوج بگیره تموم میشد. خلاصه در حد دفتر خاطرات یه مرد بازنشسته میشه روش حساب کرد نه کتاب یه "نویسنده"

سطح کتاب پایین هست

عالی، ثبت خاطرات دهه چهل و پنجاه آدم رو با خودش میبره ته ته دنیای بجگی

دوستش داشتم چون فضاسازی خیلی خوب بود و جزییات تقریبا خوب بیان میشد، برعکس نظر یکی از دوستان شخصیت پردازی هم خوب بود،، من جذب شدم و دوست داشتم شاید چون من عاشق این داستانهایی هستم که توی حال و هوای قدیم تعریف میشن😊 روح عزیزجون شاد که انقدر انسان باصفایی بود❤

واقعا جذاب بود. طنز کم ولی دلچسبی داشت. من خیلی ارتباط گرفتم

چه طنز قشنگی داشت،چقدر زیبا همه چی بیان شده بود و قشنگ من تصورمیکردم تصاویر رو،روح تمام عزیزان در ارامش باشه و شاد

من خودم خیلی از کتاب خوشم اومد ، در عین اینکه کتاب سعی داشت ما رو به زمان قدیم ببره، کلمات و جملات بسیار روان و شیرین منتقل میشد . شخصیتاشون هر کدوم بامزگی خودشون رو داشتن و به قدری قشنگ شخصیت پردازی شده بود که وقتی چشمام رو میبستم شخصیت ها رو واضح با ویژگی هایی که گفته شده بود تصور میکردم و توی تصویرشون در کل کتاب خللی ایجاد نمیشد .... این کتاب رو که شروع کردم به خوندن نمیتونستم بذارمش کنار .

‌

انگار داشتم دفتر خاطرات آدم‌های دهه‌های چهل و پنجاه را ورق می‌زدم. انگار توی تهران قدیم قدم می‌زدم و عطر آن روزها را، کاهگل‌های باران خورده را نفس می‌کشیدم و تصور می‌کردم. خاطرات لطیف بودند و باصفا؛ ساده بودند و ساده هم نوشته شده‌اند و همین سادگی قلم، خستگی را برای نگاه خواننده بی‌معنا می‌کرد و دلت می‌خواست داستان‌ها را پشت هم بخوانی! آدم‌های توی خانه‌ی سدنصرالدین را دوست داشتم، باصفا بودند و خودمانی مخصوصا عزیزجون، عزیزجونی که حواسش به همه چیز و همه‌کس بود! آدم‌هایی که خودشان بودند و نمی‌خواستند برای کسی، کسِ دیگری بشوند! و در کنار شیرینی واژه‌ها که به نگاه‌مان چسبید، لبخندهایی هم به لبمان آورد با جملاتی که رگه‌هایی از طنز در آن موج می‌زد.

این کتاب درباره خاطرات نویسنده است که در خانه قدیمی در محله سد نصرالدین اتفاق افتاده. توی هر اتاق این خونه یه نفر ساکن است. نویسنده خاطرات زندگی خودشو در کنار ساکنین این خونه، از کودکی تا جوانی در قالب داستان های کوتاه تعریف کرده. اگرچه خونه در محله فقیر نشینه و همیشه خدا ساکنین هَشتشون گرو نُهشونه اما حضور فرشته ای به اسم عزیز خانم باعث شده هیچ وقت افراد این خونه لنگ نمونند و زندگی را با وجود فقر اما به خوشی بگذرونند. اگر دهه شصتی هستی و یا به سبک زندگی دهه شصتیا: از خوابیدن روی پشت بوم و بازی کردن توی کوچه و خیابون تا خریدن لباس دو سایز بزرگتر از خودت علاقه داری، خوندن این کتاب را بهت پیشنهاد میکنم.

یک کتاب طنز الود که لذت بردم از خوندش.سد نصرالدین اسم محلی هست سمت بازار که که این خانواده در اونجا زندگی میکنند.خیلی جالب بود کتاب

سید مرد بینظری بود

واقعا کیف کردم از خوندن این کتاب ، عاشق قلم نویسنده شدم

خاطره‌نویسی خوبی بود

یک دنیا دوست داشتنی. برای مسن ترها پرخاطره و برای جوان‌ترها تاریخچه هویت فرهنگی اما به زبانی بسیار شوخ و شیرین.

یه سری خاطرات دوران کودکی بودن که در حدی نبودن که ارزش کتاب شدن رو داشته باشن. تا صفحه ۵۰ خوندم دیگه ادامه ندادم. خیلی ساده و سطحی بودن.

خاطرات شیرین و کوتاه

بد نبود برای تهران نشین ها و کسانی که پایین شهر تهران را که در واقع اصل شهر تهران آنجا بنا شده را خوب می‌شناسند صحنه هایی دلپذیر و آشنا ترسیم می‌کند. غلو هایی درباره سطح اقتصادی زندگی در تاریخی خاص چندان جذاب و دلچسب نبود ضمن آن که نویسنده گاهی حتی شعور خواننده را با برخی تعاریف به سخره گرفته ...

روان بود و می شد با دید مثبت بهش نگاه کرد

سلام خاطرات امیر و عزیزجون من یاد مادربزرگم می اندازد اونم رفتاراش شبیه عزیزجون بود یه روز که رفته بودم خونه داییم مادربزرگ با داییم اینا زندگی می کرد من هر وقت می خواستم باهاش در مورد خودش یا قدیما حرف بزنم کتابی صحبت می کردم اونم حرفای منو متوجه نمی شد هی به من می گفت باز دیگری حرف زد یه روز بهش گفتم خانم کریمی اعصابش خورد شد گفت خانم خودتی باباته جدو آبادته خلاصه امیر خیام یادی کرد از مادربزرگ‌ها مهربان و دلسوز قدیم قدیما

بد نبود متوسط بود

طاقچه‌ای ها سرتان سلامت. ممنونم از شما خیر دنیا و آخرت ببینید انشاالله

طاقچه ی عزیز متشکریم بابت هدیه های هفتگیتون،سپاس.

اولِ حرف، تشکر از طاقچه‌ی گرام بابت هدیه‌های گاه‌به گاهش :) و اما اصلِ مطلب، کتاب رو تا آخر نخواندم یعنی رغبت نکردم که بخوانم. اولین قدمِ همراه شدن با یک کتاب، داشتن نثر درست و محاوره نبودنه که این کتاب تو قدمِ اول لنگید و ما باهاش همراه نشدیم ؛) دریغ و صد دریغ...

سلام به دوستان خوبم در مجموعه طاقچه و همه دوستان کتابخوانم .از زحمات مجموعه خوب طاقچه متشکرم .بنظرم مقایسه دو پلتفرم کار صحیحی نمی باشد . هر دو مجموعه خوب هستند و به اعتلای فرهنگ و دانش جامعه کمک می نمایند و ما هم بسته به محبت این مجموعه ها سعی کنیم با خریدمان حمایتشون نماییم تا همچنان با قوت ادامه دهند .

ممنون طاقچه ک هدیه میدی

ممنون طاقچه گلی کتاب خوبی هدیه دادی با تشکر فراوان ❤️🌹💎