نظرات کاربران درباره کتاب یوزپلنگانی که با من دویده اند

انقدر خوب توصیف می‌کنید که تمام نظرات و بریده هایی که انتخاب کرده و به اشتراک گذاشته اید رو مطالعه کردم ؛ چقدر با حوصله و موشکافانه به نقد کتاب ها پرداختید ، تحسین برانگیزه اوایل بدون توجه به اسمتون فکر میکردم خانم هستید و بعد اسمتون رو دیدم و بیشتر کنجکاو شخصیت شما شدم . فوق‌العاده ست . . عموما آقایون از یک سنی به بعد به دلیل مشغله های کاری و زندگی فرصت کتاب و کتاب خوانی رو ندارند ، شما این تفکر رو برای من بالعکس کردید . . مشخصه از سن خیلی کم شروع به مطالعه کتاب پرداختید ، دلم میخواست بدونم چطور کتاب نقش پررنگی در زندگی شما داشت . حیرت انگیزه ؛ تا الان که بسی پنجاه و اندی ساله هستید ، گمان کنم .✨️ پیشنهاد میکنم کتاب سه‌شنبه ها باموری رو به نوشته میچ آلبوم روهم مطالعه کنید ، هرچند احتمالا مطالعه کرده باشید . . به هرحال ؛ دلم میخواد از شخصی چون شما که تجربه ها و مطالعات زیادی داشته ، عموما آگاهی زیادی رو تا به این سن کسب کرده ، نصحیت یا توصیه ای بشنوم برای منی که تازه چند روزه وارد دوره ی جدیدی از زندگی به نام بیست سالگی شده :)🌿

غم اصیلترین انسانی است ، شما با خواندن این داستان چیزی را از دست نمی دهید . بلکه بدست می آورید. داناتر می شوید .

سپاس من به شخصه هدفم از خواندن کتاب اینه که حالم بهتر بشه. نه اینکه همان مقدار انرژی حداقلی رو هم از دست بدم. به شدت از کتاب های غمناک و دارک و تیره و سیاه فراری هستم. ما میخوانیم که چیزی به دست بیاوریم نه اینکه اندک اندوخته هایمان را هم از دست بدهیم.