نظرات کاربران درباره کتاب پرنده من

حس من در خواندن این کتاب عالی بود.سبک و قلم فریبا وفی را دوست دارم گاه چنان برایم جالب بود که پاراگرافی را دو یا سه بار می خواندم.فریبا در این کتاب دردمندی های یک زن در جامعه کنونی را بخوبی به تصویر کشیده است.او در داستانهایش حادثه نمی آفریند و خواننده را غافلگیر نمی کند بلکه داستانهاش به صورت خطی پیش می رود ولی جذاب و دلنشین .خواننده بخصوص اگر زن باشد خودش را توی تمام صفحات کتاب می بیند.دست مریزاد

"پرنده من " داستان روزمرگی‌های زن خانه داری که دو فرزند دارد و تازه به محله‌ای جدید و خانه‌ای نو کوچ کرده اند... اولین مواجهه‌ام با این کتاب برمی‌گردد به سال‌ها قبل ؛ شاید ۱۲ یا ۱۳ ساله بودم. به گمانم کتاب ، هدیه عید دایی پدرم بود به برادرم . تجربه ام از رمان خواندن ، محدود می‌شد به دو سه رمان عاشقانه‌ای که آن موقع‌ها بین همسن و سال‌هایم طرفدار داشت. کتاب را در دست گرفتم و چند خطی از آن خواندم . خوشم نیامد . داستان زنی که بچه‌دارد ؟! چه مسخره ! یعنی هیچ ماجرای عاشقانه و وصال و دوست داشتن و این‌ها در میان نیست ؟ خب به چه درد می‌خورد! زندگی زنی که ازدواج کرده و دو بچه دارد که دیگر روایت کردن نمی‌خواهد ! خیال می‌کردم زندگی زن بعد از ازدواج یک‌جوراهایی تمام شده است. خلاصه که نخوانمدش و گذشت و گذشت تا الان که یک روزه تمامش کردم. دیگر آن نوجوان تشنه شنیدن ماجراهای عاشقانه نیستم. هر چه سنم بالاتر می‌رود ، بیشتر جذب روزمرگی ها می‌شوم . جذب داستان های معمولی و زندگی معمولی . داستان هایی که هیچ قهرمانی ندارد و خبری از نجات‌دهنده نیست. داستانی که همه ابعاد وجود شخصیت‌ها را برایم عریان می‌کند✨

با اینکه از همون ابتدای داستان متوجه می‌شی قرار نیست به نتیجه‌ یا تغییر خاصی منتهی بشه اما باهاش همراه می‌شی و داستان با اینکه اوج و فرودی نداره اما تو رو تا انتها همراه خودش می‌کشه. توصیفات به قدر کافی و به جا بود به گونه‌ای که بدون اضافه‌گویی به یه شناخت از شخصیت‌ها می‌رسی. افکارش برای منِ درونگرا که بیشتر نگاه می‌کنم، فکر می‌کنم و کمتر صحبت می‌کنم ملموس بود. اگه روند آروم داستان رو دوست داشته باشین خوشتون میاد و اگه دنبال هیجان هستین توصیه نمی‌کنم.

داستان زیبایی بود اما ابهام هم در بخشهایی داشت که خواننده را گیج میکرد

قبل از خواندن کتاب ، با تعاریفی که ازش قید شده بود و دریافت جایزه اش ، حس خوبی داشتم . اما اواسط کتاب ، ابهامات زیاد باعث دلسرد شدنم شد . اما تا آخر خوندم که تمومش کرده باشم

این کتاب رو به توصیه استاد گروس عبدالملکیان خوندم چقدر روان و خوب بود و چقدر شکل تنهایی های ما حرف میزد ‌. انگار من هم باهاش راه نیرفتم ناراحت میشدم قوی میشدم زمین میخوردم و و حال من که خوب شد با خوندنش❤️❤️❤️

عالی و دیگر هیچ...

با احترام به نویسنده محترم ..زیادی خسته کننده بود ولی تا آخر خواندم که تمام شود

کتابی پر از سیاهی های بی سرو ته! به چه چیز این کتاب جایزه داده اند؟؟

بعضی وقت ها حس میکنم نویسنده های این چنینی آشفتگی و پرش افکار دارند ،میدونین بنظرم فقط قلم خوبی تو ی تشبیه کردن دارند داستان چیز آموزنده یا وجه تامل برانگیزی نداشت بنظرم اثری که جایزه میبره باید خیلی فراتر از اینها باشه،شاید هم من خیلی کمالگرا هستم نمیدونم

در چند روز گذشته کتاب دیگری به قلم خانم وفی مطالعه کردم به نام «آدم های زندگی قبلی» این دو کتاب داستانهایی تقریبا متفاوت داشت اما شخصیت هایش کاملا مشابه هم بودند، در هردو داستان پدرانی زن باره بی مسئولیت ، خودخواه و بی تفاوت وجود دارند، مادرانی که به دلیل زیستن در کنار مردانی با چنین ویژگی ها به زنانی بی رحم ، الکن و به دور از حس مادری هستند حتی از کهن الگوی نقش مادر در خانواده های ایرانی انقدر فاصله دارد که متعجب می شوی که چرا این مادران نسبت به فرزندان و زندگیشان هیچ نقطه عطفی نمی شوند، دختران این والدین ( شخصیت های راوی ) انسان هایی مسخ شده در تبعیتی بی هیچ دلیل و حتی عشقی پرمایه فقط اسیر همسران خود هستند و این همسران هم هر دو بی توضیح یا منطق خاصی مالیخولیا گونه فقط اسم رمز مهاجرت را تکرار می کنند و در آرزوی فرار از این دیار، من کتاب دیگه ایی از ایشون نخوندم و نمی دونم در تمام کتاب هاشون الگوهمینقدر تکراری ؟ و اصلا چه لزومی داره حتی در دوعنوان کناب این همه شخصیت تکراری؟ فقط میگم کاش این کتاب ها رو به جهت وقتی که گذاشتم نمی خوندم

حس وحال خیلی ازبانوان سرزمین من هست،بنطرم‌.چون خیلی سختی میکشن وتنهایی خیلی چیزهاروتحمل میکنن امابازهم استوارایستادن واززندگیشون مراقبت میکنن .من دوسش داشتم ویه حاهایی با داستان همدلی کردم

داستان حول‌محور زن خانه‌داری هست که تفکرات عمیقش رو درمیان روزمرگی فریاد می‌زند و دنبال مسیر خودش میگردد. چقدر خوب توصیف زنی را کرده که درعین عشق به همسروفرزندانش گاهی از آنها متنفر میشود درحالی که او فقط نیاز دارد به خودش هم به اندازه بقیه اهمیت داده شود. به خانم‌های متاهل،خانه‌دار،دارای فرزند که همسرانی بلندپرواز دارند...بسیار پیشنهاد میکنم.

خوندن این کتاب بیشتر از چیزی که فکر میکردم زمان برد. تعداد صفحات کم بود اما احساساتی که انتقال داد خیلی بیشتر از این حرفاست. گله هایی که شخصیت اصلی داشت برام آشنا بودن و این باعث شد غمگین بشم و بیشتر توی متن کتاب غرق بشم. زیبا بود✅

کتاب درباره برشی از بخش‌های زندگی روزمره زنی جوان و متاهل و صاحب دو کودک است. از نقاط قوت اون به نظرم اشاره به زمان هایی ست که در نقش مادر، همسر، دختر خسته تر از اونی که دیگران فکر میکنن. اما پرش مداوم و پراکنده از نقاط ضعف این کتاب هست و برام‌عجیب بود که چطور جایزه گرفته. در کل خوب بود و ارزش یکبار خوندن رو داشت

نثر کتاب بسیار سبک و روان بود‌، شخصیت ها به قدر کافی توصیف شده بودند و زیاده نویسی و هجو نویسی به چشم من نخورد، برای منی که از شنیدن روایت های روزمره مردم‌لذت میبرم جذاب بود و ابهامی وجود نداشت، به نظرم رسید جاهایی از تکامل داستان به قوه تخیل خواننده سپرده شده. اولین کتابی بود که از این نویسنده میخوندم و احتمال زیاد به دنبال آثار دیگه خانم وفی خواهم رفت .

این کتاب بهترین کتابی بوده که در داستان های ایرانی من خوندم. انگار قلبم را لمس کرد انقد روان و سبک و واقعی بود.

بسیار کتاب ساده ، ملموس و زیبایی بود . قلم نویسنده دلنشین بود و پیشنهاد میکنم بخونید و لذت ببرید🌱

با قلمی بسیار دوست‌داشتنی میشه ۱۷۰ صفحه به عنوان یک زن خانه دار زیست.

کتاب بسیار زیبا و روان نوشته شده. حرفهای زیادی برای گفتن دارد حکایت زنی است خسته از کشیدن تمام بارهای زندگی به تنهایی. حکایت مردی است که دایم دنبال یک بهشت است در جای دیگر .ولی از میانه داستان من رو خسته کرد و فقط خواستم تمامش کنم ترجیح می‌دادم یک جایی یک کنش جدی از زن ببینم ولی واقعیت اینه که چنین زنی همینقدر در افکارش غوطه‌وره بدون این که حرکتی بکنه

داستان ساده ای داشت، تنها تفاوتش این بود که خط زمانی سرراستی نداشت و کتاب مجموعه ای از پرش های زمانی بود همین . نه پشنهادش نمی کنم

کتاب تاریکی بود و البته واقعی سطحی بودن شخصیت امیر خیلی اذیتم میکرد نویسنده به خوبی تونست شخصیت بی اراده ی زن‌ داستان رو از زبان خودش توصیف کنه شخصیتی که نمیخواد وجودیتش رو بپذیره و خودش رو تعالی بده شخصیتی که اسمشو تا آخر داستان هم متوجه نشدیم !

خیلی خوب بود. خیلی وقت بود همچین دا‌ستا‌نی نخونده بودم

من نمونه رو خوندم حدس میزنم کتاب بسیار عالی باشه.امروز با فریبا جان وفی اشنا شدم بسیار خوشحالم از اشنایی با این بانوی زیبا نویس.

کتابی که شاید تو ۳ ساعت بتونی بخونیش ولی با جزئیات منحصر به فردی که داره ممکنه همیشه ذهنتون رو درگیر کنه. پیشنهاد میکنم حتما دو خط از کتاب رو بخونید. انقدررر روات پیش میره داستان که به خودتون می‌آید و می‌بینید تموم شده

این کتاب حس عجیبی داره . حکایت زنی که با اینکه همش خونه س و جایی نمیره،ولی ذهنش و افکارش خیلی روشن و قشنگه و داره آسمون و سیر میکنه

از توصیفاتش خوشم اومد کتاب روان وخوش خوانی بود

داستانی زیبا و جذاب

کلا کتابهای فریبا وفی همین شکله، پر از ابهامه و سیر داستانی عجیبی داره، خوندن کتابهاش حوصله و علاقه لازم داره