نظرات کاربران درباره کتاب پیش از آنکه قهوه سرد شود (جلد اول)

بعد از مدتها کتابی خواندم که با اتمامش تا مدتها درگیر حس خوبش بودم . هرآنچه گفتن از داستان باشد، به نظرم داستان را لو می‌دهد و شیرینی خواندنش را زایل می‌کند. پس پیش از آن که قهوه تان سرد شود این کتاب را بخوانید چون بسیار زیباست.

داستان توی یک کافه‌ی کوچیک و قدیمی در توکیو اتفاق می‌افته. تو این کافه یک صندلیه عجیبی هست که مشتریان می‌تونن با نشستن روی اون برای مدت کوتاهی به گذشته سفر کنن اما باید قبل از آنکه قهوه در فنجونشون سرد شه برگردن… فوق العاده بود… قهوه نمادی از زندگیه. همونطور که باید پیش از سرد شدن نوشیده شه، فرصت‌های زندگی هم کوتاه و گذرا هستن… با خوندنش خیلی چیزا گیرتون میاد علاوه بر لذت بردن از سبک بینهایت ساده ی داستان یادآوری می کنه که روابطمون لحظاتمون با عزیزانمون چقدر باارزشه و باید قدر هر لحظه از زندگی‌رو دونست و به جای تغییر گذشته، راهی برای آرامش در زمان حال رو پیدا کرد… بدون فوت وقت می رم که جلدهای بعدی این کتاب رو بخونم🧡🧡🧡 سپاس از طاقچه ی بینهایت💙🩵🤍

رفته رفته پخته تر میشه. جلدهای یک و دو به نسبت ضعیف تر از جلد های سه تا پنج بودند.

ماندن در گذشته و نگران بودن برای آنچه در آینده خواهد آمد لذت حضور در زمان حال را از بین می‌برد. کتابی بسیار زیبا 💚 خواندنش را توصیه می‌کنم.

من همین کتابو چاپیش رو دارم خیلی عااالیه پیشنهاد میکنم حتما مطالعه اس کنید...

تجربه ای جدید بود، با شخصیت ها به زمان سفر کردم غمگین شدم و با لبخندی غمگین و زیبا این کتاب رو هم بستم :) واقعا دوسش داشتم.

اسپویل: سوال اصلی توی کتاب اینه که اگه قراره به گذشته برگردیم ولی فقط کمتر از ۱۰ دقیقه وقت داشته باشیم و نتونیم گذشته رو تغییر بدیم، پس این سفر در زمان چه فایده ای داره؟ با خوندن داستان هر مشتری کافه و حتی صاحب های کافه... در نهایت متوجه میشیم اصلا کار صندلی همینه! اینکه تورو به گذشته برگردونه بدون اجازه تغییر توی اون! تا توی اون زمان کوتاه بتونی چیزی رو در گذشته دریابی که قبلا متوجه نبودی... حقیقت همین است! آن ها به گذشته رفتند اما موفق به تغییر آن نشدند بلکه این سفر موجب شد تفکر و احساسات و درک شون در زمان حالشون تغییر کنه و آینده رو تغییر بدن 🥲🤌🏻

لطفا جلد سومش رو هم بذارید

برخلاف کسانی که کتاب را دوست داشتند، من جذب کتاب نشدم، جلد اولش را چاپی خریده بودم و براساس نوشته روی جلد جذبش شدم و خوندمش جلد یک برای من پر از شوال و ابهام تمام شد، و خیلی حس بدی نسبت بهش داشتم، تا اینکه اومدم داخل طاقچه و دیدم چهارجلد هست، اولش خودما سرزنش کردم بخاطر قضاوتم ولی بازم بعد از خوندن چهار جلد نظرم عوض نشد، از نظر احساسی درگیرش نشدم، شاید چون کسی را از دست نداده ام که آرزوی دیدنش را داشته باشم ولی نظرم راجب چهارجلد این بود که کل نوشتارش یکسان بود، هر چهارجلد مثل هم شروع میشد، هرچهار جلد پر از نوشته های تکراری جلد قبل، روند پیش بردن داستان ها در چهارجلد مثل هم تکرار میشد، محتواها مثل هم، چهارجلد ۱۶تا شخصیت داشت که به گذشته رفتند ولی پروسه هرچهارجلد مثل هم بود، اگه از جلد اول خوشتون اومد بقیه سه جلد هم خوشتون میاد ولی اگه جلد اول جذبتون نکرد اونقدر جذاب نیست که بخواهید وقت بذارید بخونید

محتوای کتاب خوب بود اما اون قدر که باید من رو جذب نکرد و داستان داشت کش می اومد.

زیاد کتاب جالبی نبود توژانر خودش