نظرات کاربران درباره کتاب فعل

اولین کتابی که از رضایی راد خوندم. گیج و مبهم نمی فهمیدم کی حال و گذشته آینده میشه یعنی گیج میشدی وسط راه میفهمیدی چی شده به عنوان یه نمایشنامه سخت میتونم یادش کنم. ولی جزو کتاب های ایرانی هست که میشه گفت موضوع متفاوت تری رو پیش کشیده و خوندنش خالی از لطف نیست ^)

یک نمایشنامه جذاب و روون که بین حال و گذشته و آینده در رفت و آمده و ارزش یک بار خوندن رو داره.

اگر از زمان غیرخطی این اثر خوشتون اومد نمایشنامه«درخواست کار» از میشل ویناور رو پیشنهاد می‌کنم که حتماً بخونید.

عالی بود . یکی از بهترین نمایشنامه هایی که خوندم و پایانش واقعا برام هیجان انگیز بود . ،اینکه فرهاد در تقابل با احساسات خودش انگار توی یه چرخه زمانی گیر میکنه و در اخر قبول میکنه که لیلا رو دوست داره . عاشق این دیالوگ اخر شدم . ((من فرهاد کاتب هستم معلم جدید شما و میخام مشخصا و انحصارا به شما درس بدم خانم لیلا آرش )) مطلب دیگه ای که برام جذاب بود از بین تمام دانش آموزان کلاس فقط پریسا و لیلا بودن که نامرئی نبودن . انگار توی چرخه ی خاطرات فرهاد فقط صورت ادمهای مهم نقش بسته و بقیه فقط یه نقش دارن که صرفا وجود داشتن .

این کتاب در مورد دبیر ادبیات مردی است که به یک دبیرستان دخترانه برای تدریس می آید و ماجراهایی برای او رقم می خورد... نمایشنامه بسیار خلاقانه نگاشته شده بود و اولین نمایشنامه ای بود که از آقای محمد رضایی راد می خواندم و به نظرم همین خلاقیت باعث جذابیت نمایشنامه شد به طوری که تا خریدم شروع به خواندن کردم و به دلیل حجم کمش و نوشته ای گیرا سریع تمام شد. کتاب بین حال، گذشته و آینده در جریان است و نمی نویسد الان چه زمانی است و یکهو دیالوگ ها تغییر پیدا می کنند که این مورد در ابتدا گیج کننده است ولی خواننده اگر به این موضوع آگاهی داشته باشد حساب کار دستش می آید. در هر صورت به نظرم موضوع و نحوه ی نگارش خلاقانه بود و به دوستداران نمایشنامه پیشنهادش می کنم.

نمایشنامه مورد علاقه خودمه. متصل کردن عشق به دستور زبان و نگاه تازه‌ای به عشق. وادار میشی به زبان فکر کنی، اهمیت کلمات و چیزی که بهش عشق می‌گیم.

"فعل" نمایش‌نامه‌ای بسیار جالب و حاصل خلاقیت آقای رضایی‌راد است. در دستور زبان، فعل مهم ترین جزء جمله است. در زندگی هم گویا فعل عنصر قابل توجهی است که مدام می‌تواند زندگی و انتخاب‌های پیش روی یک انسان را تغییر دهد.

کتابی آمیخته به شکست زمان و به شدت دوست داشتنی

فعل، اثر عمیقی‌ست در باب کنش، ادبیات و بیش از همه عشق. این ساختار غیرخطی نمایشنامه، بهانه‌ای‌ست برای به تفکر واداشتن خواننده. بهانه‌ای که به من جسارت تخیل و تصور میان کاراکتر‌ها را می‌دهد. فارغ از اینکه با اعمال آن‌ها مخالفیم یا موافق، دوریم یا نزدیک، این آدم‌ها احساسی را درون ما به وجود می‌آورند که درگیرشان می‌شویم. به زعم من اثری که پس از پایان یافتنش، کاراکتر‌هایش ما را رها نکنند؛ اثر موفقی‌ست.

فرهاد فعل بود.

نمایشنامه فعل رو دوست داشتم، روی دایره زمانی و تصویری می‌چرخید، هر چیزی که نوشته بود رو می‌خوندم و تصویرسازی می‌کردم؛ باعث می‌شد بعد از خوندن هر جمله به فکر فرو برو و از زوایای دیگه هم ببینمش. ارزش زمان گذاشتن داره.

اولین کتابی هست که از ایشون خوندم و باید بگم خیلی محو ادبیات و قلم ایشون شدم به خصوص که خیلی هنرمندانه با کلمات بازی میکردن و گفتگو ها اگرچه به ظاهر خیلی به هم ریخته می نمود اما همگی رشته های منسجمی بودن که داستان رو پیش می برد

بی‌نظیر

چقدر خوب بود:))

اولین چیزی بود که از محمد رضایی‌راد خوندم و دوستش داشتم. خیلی دوست می‌داشتم اجراش رو هم می‌دیدم. بین گذشته و حال و آینده در جریانه و می‌شه فهمیدش به نظرم.

کتاب خوبی بود. پرداختن به فعل بعنوان نمادی از انچه میتواند باشد و یا بشود جالب بود. جنبه های استعاری خوبی داشت. مناسب برای تاتر جدی در مدارس دخترانه