ما حتی نفهمیدیم عکسها و بروشورها و دکورها و پوسترهای تئاتر چهارسو چه شد. همه ناپدید شد؛ همهٔ نمایشنامهها و همهچیز. چه کسی برداشت نه من میدانم و نه آربی... . خیلی حیف شد. اینها اسنادی مربوط به دورهای از تاریخ تئاتر ایران بود. باید آرشیو و نگهداری میشد. الان اگر یک دانشجو بخواهد دربارهٔ دورههای تاریخ تئاتر ایران تحقیق کند، هیچچیز وجود ندارد. نسلهای بعد چیزی نمیدانند از آن دوران. الان شما فقط میتوانید به خاطرات من اکتفا کنید، درحالیکه این تنها خاطرات من است و بخشی است که من در کار بودم و میدانم. تازه همهچیز که یاد آدم نمیماند... . متأسفانه همهٔ اسناد نابود شد.