کتاب زندگی پنهان نویسنده‌ ها

بدترین اضطراب، حمل کردن داستانی در دل خود است که می‌دانیم نمی‌توانیم آن را با شخص دیگری در میان بگذاریم.

اولین ویژگی یک نویسنده، داشتن شجاعت است. دانی لافریر

هنر طولانی و موندگاره و زندگی کوتاه.

اینکه کسی بخواد یه نویسنده رو ملاقات کنه فقط برای اینکه از کتابش خوشش می‌آد، مثل اینه که بخوای یه غاز رو ملاقات کنی، چون خوراک غاز دوست داری.

سیارهٔ ما تبدیل به میدون جنگ شده. می‌بینین که. مردم به افراد دیوونه رأی می‌دن و وقتشون رو توی شبکه‌های اجتماعی تلف می‌کنن. همه‌جا وضع همینه...

همهٔ شیاطین در همین دنیا هستند. در جهنم خبر خاصی نیست. ویلیام شکسپیر

زندگی همیشه سرشار است از غافلگیری.

یه موقع‌هایی بهتره از هیچ‌چی خبر نداشته باشی.

زخم‌هایی که در زندگی ما پدید می‌آیند درمانی ندارند. ما هم همیشه در تلاشیم تا داستانی را تعریف کنیم که بتواند به‌خوبی این زخم‌ها را نشان دهد.

همهٔ شیاطین در همین دنیا هستند. در جهنم خبر خاصی نیست. ویلیام شکسپیر

همهٔ شیاطین در همین دنیا هستند. در جهنم خبر خاصی نیست. ویلیام شکسپیر

هر چقدر بیشتر سعی در پنهان کردن چیزی داشته باشید، بیشتر توجه دیگران را به آن جلب خواهید کرد.

هر شخص سایه‌ای‌ست که هیچ‌گاه نخواهیم توانست به آن نفوذ کنیم. تنها می‌توانیم تصوری از آن داشته باشیم، تصوری آمیخته با عشق و نفرت.

احساس می‌کردم از او نیرویی منتشر می‌شود، نیرویی اسرارآمیز که نمی‌دانستم باید به آن اعتماد کنم یا نسبت به آن بدبین باشم.

فرصتی که برایم پیش آمده بود در زندگیِ هر نفر ممکن است یک بار به‌سراغش بیاید.

چه بخوای چه نخوای، انسانیت متغیره. بهترین آدم‌ها ممکنه بدترین خطاها رو بکنن و برعکس.

همهٔ شیاطین در همین دنیا هستند. در جهنم خبر خاصی نیست. ویلیام شکسپیر

من به آن دسته از نویسندگانی تعلق ندارم که ادعا دارند فقط برای خودشان می‌نویسند. تنها چیزی که یک نویسنده برای خودش می‌نویسد، فهرست خریدش است که آن را هم می‌تواند وقتی خریدش تمام شد، دور بیندازد. همهٔ کتاب‌های یک نویسنده، پیامی خطاب به یک شخص خاص هستند. ‫اومبرتو اکو

بدترین اضطراب، حمل کردن داستانی در دل خود است که می‌دانیم نمی‌توانیم آن را با شخص دیگری در میان بگذاریم. ‫زولا نیِل هارستن

آخرین سؤال، اگه خدایی وجود داشته باشه، دوست دارین وقتی مردین و به اون دنیا رفتین، بهتون چی بگه؟ نیتن: تو بی‌خطا نبودی نیتن... ولی من هم خطاهایی داشتم...

الف: شخص مصاحبه‌کننده سؤالاتی را مطرح می‌کند که برای خودش جالب هستند، ممکن است این سؤالات برای شما جذاب نباشند. ب: او از پاسخ‌های شما، تنها قسمت‌هایی را مورد استفاده قرار می‌دهد که به کارش می‌آید. پ. او همهٔ حرف‌های شما را با ادبیات خودش ترجمه کرده و منعکس می‌کند. میلان کوندرا

زندگی خیلی پیچیده‌تر از اونه که بشه توی کتاب جاش داد.

اندام زیبایش، به‌هیچ‌عنوان سنخیتی با روح و روانش نداشت. اصلاً چه کسی گفته است که این دو باید الزاماً باهم مرتبط باشند؟

برای همین هم کتاب خواندن را خیلی دوست داشتم. برای آنکه بتوانم زندگی‌های گوناگونی را تجربه کنم. اگر کتاب‌ها قرار نباشد زندگیِ ما را تغییر دهند، پس اصلاً چه سودی دارند؟

اثر استریساند را همه می‌شناسند. هر چقدر بیشتر سعی در پنهان کردن چیزی داشته باشید، بیشتر توجه دیگران را به آن جلب خواهید کرد.

بله بله! بازهم این واژه! ادبیات واقعی! همیشه با این‌جور افراد روبه‌رو می‌شدم. کسانی که صحبت از ادبیات واقعی، نویسنده‌های واقعی و... می‌کردند. هیچ‌گاه به‌درستی آنها را درک نمی‌کردم. اصلاً نمی‌فهمیدم این افراد چطور به خود اجازه می‌دادند تصمیم بگیرند که بقیه چه نویسنده‌ای را دوست دارند و یا سبک موردعلاقه‌شان چیست. اصلاً چطور به خودشان اجازه می‌دهند قضاوت کنند که چه ادبیاتی خوب است؟

نوشتن به نظرتون کار سختیه؟ بله، بدون شک از خیلی از شغل‌های دیگه ساده‌تره. چیزی که می‌تونه پیچیده و نگران‌کننده باشه، بخش غیرمنطقی این حرفه‌ست. مثلاً اینکه شما سه تا رمان خوب توی پرونده‌تون دارین، اصلاً دلیلی نیست که بتونین چهارمی رو هم همین‌طوری بنویسین. در نویسندگی هیچ قانون، روش و یا مسیر مشخصی نیست. هر بار که رمان جدیدی رو شروع می‌کنین، وارد یه دنیای ناشناخته می‌شین.

فیلیپ راث خیلی خوب در این مورد حرف زده: یه نویسنده به کمک کتابش، می‌تونه در قالب دروغ، حقایق رو بیان کنه.

پیوو: به نظرتون تصویر چه مرد یا زنی می‌تونه روی یه اسکناس جدید بخوره؟ نیتن: الکساندر دومایی که قبل از اونکه همه‌چیزش رو از دست بده، خیلی چیزها رو به دست آورد. کسی که خیلی خوب نشون داد پول می‌تونه یه خدمتکار خوب باشه، اما اصلاًوابداً رئیس خوبی نیست.

هر چقدر بیشتر سعی در پنهان کردن چیزی داشته باشید، بیشتر توجه دیگران را به آن جلب خواهید کرد.