
abolfazl
۱۹
به نظر من این دوستداشتنیترین و غمگینترین منظرۀ دنیاست.
☆Mahdiyeh☆
۳
اینطور شد که در شش سالگی دور حرفۀ شکوهمند نقاشی را خط کشیدم. از اینکه نقاشی اول و دومم با شکست مواجه شد مأیوس شدم. آدم بزرگها از هیچ چیز سر در نمیآورند و این برای بچهها خستهکننده است که مدام و همیشه در حال توضیح دادن به آنها باشند.
amir95as
۲
شما بسیار زیبا، اما تهی هستید. هیچکس براتون نمیمیره. در حقیقت یه رهگذر معمولی فکر میکنه گل من هم مانند شماهاست، اما اون گل متعلق به منه و اون به تنهایی مهمتر از صدها گل سرخ مانند شماهاست. چون اون بوده که من آبیاریش کردم و زیر حباب شیشهای قرارش دادم. چون اون بوده که پشت پرده ازش محافظت کردم و به خاطرش همۀ کِرمها رو کشتم به جز دو یا سه تا که گذاشتم بمونن تا به پروانه تبدیل بشن. چون فقط اون بوده که من به غرولندها، خودنماییها و یا حتی حرف نزدنهایش، گوش کردهام. چون اون گل برای منه.
