بریده‌هایی از کتاب خاک تاول ‌زده

مهاجر بودن یعنی بیش از آنکه در حرکت باشی در توقفی.

می‌توانست عشقشان را همچون شبحی در آن اتاق ببیند، مبهم و بی‌جان، اما دیگر نمی‌توانست احساسش کند. علاقه‌اش از بین رفته بود و همچون خونی که از جسدی چکه کند از دلش بیرون رفته بود.

پیش‌بینیِ از دست دادن این دلبستگی غمگینش می‌کرد.