کتاب دستفروش در دادگاه

قاضی دوم: «آنچه توسط مردگان نگارش شده است، به‌وسیلهٔ زندگان خط خواهد خورد. وگرنه، ارادهٔ آن‌هایی که نیستند بر آن‌هایی که هستند تحمیل می‌شود. و در این‌صورت، آن‌هایی که مرده‌اند، زنده پنداشته می‌شوند و آن‌هایی که زنده‌اند، مردگانی خواهند بود.»

قاضی اوّل: «زندگان باید از قوانینی اطاعت کنند که توسط مردگان نوشته شده. در برابر خداوند، زندگان و مردگان همزمان حاضر خواهند بود. موسی و کوروش و سزار و ژوستینین و امپراتور آلمان هنوز بر ما حاکم‌اند. برای اینکه در برابر ابدیت، ما همگی معاصر هم محسوب می‌شویم.» قاضی دوم: «زنده‌ها باید قوانین زنده‌ها را تدوین کنند. برای اینکه یاد بگیریم چه چیزی بر ما مجاز است و چه چیز ممنوع، زرتشت و نوما پومپیلیوس، پینه‌دوز سنت گودول، در یک سطح نیستند.»

«هر قانون نوشته شده‌ای قبلاً منسوخ شده است. چون دست کاتب کند است و روح انسان‌ها چالاک و سرنوشت آن‌ها در حال حرکت.»

قاضی اوّل: «قوانین اولیه توسط حکمت لایزالی آشکار شد. یک قانون به‌همان اندازه که به این منبع نزدیک باشد، باشکوه خواهد بود.» قاضی دوم: «آیا نمی‌بینید که در واقع، هر روزه قوانین اساسی و قوانین عادی با زمان و مکان تغییر می‌کنند؟»

افراد عادت کرده‌اند که خداوندگان شریر را بپرستند و آنچه برایشان ترسناک نباشد، نزدشان محترم نیست.

بوسوئه با بیان استثنائی‌اش می‌گوید: «خوردن یک برگ آرتیشو، خوردن تمام آرتیشوست»

نباید به شهادت تنها یک شخص تکیه کرد: یک شهادت یعنی هیچ شهادت. اما به یک شماره می‌توان اطمینان داشت. باستین ماترا از سینت-مونت جایزالخطاست، اما، پلیس شمارهٔ ۶۴ جدای از انسان بودنش خطا نمی‌کند. این یک مسألهٔ ذاتی است. این امر ذاتی با آنچه در انسان‌ها و در ابهامات، از فساد و سوءرفتار است، ارتباطی ندارد. این نهاد، خالص، تغییرناپذیر و بدون غلّ و غش است. همچنین دادگاه برای پذیرفتن شهادت مأمور شمارهٔ ۶۴، به عنوانی نظری خالص و چون پرتو الهی که بر جایگاه دادگاه نازل شده بود، در رد نمودن شهادت دکتر داوید ماتیو، که تنها یک انسان است، تردیدی ننمود.

افراد عادت کرده‌اند که خداوندگان شریر را بپرستند و آنچه برایشان ترسناک نباشد، نزدشان محترم نیست

«من قضات شریف دیده‌ام. آن‌ها در یک تابلوی نقاشی بودند