کتاب گرگ های پوشالی

اگر زندگی من تنها نُتی از یک سمفونی طولانی بود، چه دلیلی داشت آن را هرچه طولانی‌تر و بلندتر ننوازم؟

یاد گرفتم حرفی که می‌زنم و کاری که انجام می‌دهم، اهمیت دارد؛

چه حسیه وقتی دست‌هات از شدت سرما بی‌حس می‌شن. درست وقتی دارن گرم می‌شن، تازه می‌فهمی چه دردی دارن

حتی گرگ هم برای کاری که می‌کند، علتی دارد. حتی وقتی مار هم تخم پرنده‌ای را می‌خورد، کارش منطقی به نظر می‌آید.

دلم می‌خواست زمان را به عقب برگردانم؛

سریع اتفاق افتادن، خیلی بهتر از آن بود که هیچ اتفاقی نیفتد

اینکه او از شیرهٔ درخت برای این کار استفاده کرده بود، دو معنی داشت: چیز دیگری نداشته استفاده کند؛ یا اینکه می‌خواسته برای همیشه اینجا بماند. برای هر دو جواب گریه کردم.

«برای خودِ مارها، فرقی نداره؛ یا حتی برای خدایی که اونا رو به وجود آورده.»

اما اگر تنها چیزی که می‌توانستم داشته باشم، این بود که

خوشگل... هیچی در چشم خدا کم اهمیت‌تر از خوشگلی نیست

اما باد همیشه حرف‌های من را مثل سایه‌های ابر با خود می‌برد؛ انگار همیشه اینکه من آن‌ها را گفته‌ام، بیشتر از اینکه چه کسی آن‌ها را شنیده، اهمیت داشت.