کتاب قبر مادرم کجاست؟

زانوی غم بغل کرده بودند. بانوی خانه هم در گوشه حجره از غم و اندوه پدر و غصه‌های همسر و ضایع شدن دین هر لحظه آب می‌شد. درد سینه و پهلو و یاد فرزند از دست رفته‌اش محسن از سوی دیگر او را می‌فشرد. زهرای بیمار که می‌دانست ا

ـ آری دخترم باور کردنی نیست، ولی باید باور کرد و تو هم باور کن. اکنون هزار و اندی سال است که این سؤال مطرح است. نه دوست قبر مادرتان را می‌داند و نه دشمن، و اصلاً هیچکس نباید بداند و این خواسته خود مادر توست

دخترم بدانکه سؤال عجیبی است، و از سرّ بزرگی جویا شدی، سرّی که خود پر از اسرار است و بیانگر اسرار دیگر، و سبب برای اسرار مهمتر ولی برایت می‌گویم.

دخترم، اوّلا در پنهانی شدن قبر مادرت زهرا علیهاالسلام چنانچه گفتم اسراری هست و از نخست آفرینش قرار بر این بوده است. این پنهان بودن قبر در صلاح دین و بقاء اسلام اثر داشته است. صرف ندانستن مکان قبر نیست، بلکه تفهیم لُبّ دین و شناخت خلیفة اللّه و تمیز خلیفه رسول اللّه در مقابل خلیفه شورائی‌است. تشخیص خلیفه غدیر از خلیفه سقیفه است. کنه معرفت خدا رسیدن به حقیقت ولایت به ضمیمه برائت است و گرنه هیچ؟!

چنین می‌گفت: «فراق تو مهمترین مطلب نزد من است و فقدان تو ای فاطمه سخت‌ترین غمها است... ».

وقتی خواستند مادرت را به خاک بسپارند ندایی شنیده شد که می‌گفت: «به سوی من، نزد من آورید که تربت او از من برداشته شده است»! وقتی نگاه کردند قبری کنده شده یافتند و تابوت مادرت فاطمه علیهاالسلام را به همان سو بردند تا بخاک بسپارند. جدّت علی علیه‌السلام کنار قبر نشست و فرمود: ای زمین، امانت خود را به تو می‌سپارم، این دختر پیامبر است. از قبر صدایی شنیده شد که می‌گفت: «یاعلی، من بیش از تو نسبت به او مواظبم، برگرد و نگران مباش».

یا رسول اللّه، درباره صفیه تو و دخترت صبرم کم شده، و توانم درباره سیدة النّسا ناتوان شده‌است. (چه کنم) جز اینکه از سنّت و روش تو پیروی کنم. حزن و اندوهی که از هجران و دوری تو به من رسیده، تسلّی و دلداری ندارد. من خودم تورا بعد از آنکه در سینه‌ام جای داشتی در لحد قبرت جای دادم، و با دست‌هایم چشم تورابستم، و خودم متصدّی امر تو شدم. بلی ودر کتاب خدا است قبول این مصیبّت بر من ارزانی شده، آری ما از آن خدا و بسوی او برمی‌گردیم. امانت برگردانیده شد، و آنکه به منش سپردی گرفته شد، و زهرا علیهاالسلاماز دستم ربوده شد. (دیگر بعد از این مصیبت) یا رسول اللّه، آسمان و زمین جلوه ندارد، و زشت و قبیح گشته است.