کتاب زندگی شگفت‌انگیز یک پست‌چی تنها

شب‌ها کارهای جالب‌تری داشت که انجام دهد. در حقیقت شب‌ها در آپارتمانش به شدت مشغله داشت. بعد از تماشای تلویزیون و شست‌وشوی ظرف‌ها، در را قفل می‌کرد و به کار غیرقانونی‌اش مشغول می‌شد.

نامه‌های واقعی که آدم‌های واقعی نوشته‌اند، همان کسانی که عمل فیزیکی نوشتن با دست و انتظار شوق‌برانگیز و وهم‌آلود دریافت پاسخ را به سردی چندش‌آور صفحه‌کلید کامپیوتر و سرعت برق‌آسای اینترنت ترجیح می‌دهند. آن‌هایی که عامدانه و از روی قصد، نوشتن را انتخاب می‌کنند؛ به عنوان یک اصل به آن پای‌بندند، این کار را

دست‌خط هر فرد بازتابی از روح اوست

بیلودو که مثل بادنما مدام بین بیم و امید به این‌طرف و آن‌طرف متمایل می‌شد، فقط از یک چیز مطمئن بود: هیچ چیز سخت‌تر از انتظار کشیدن نیست، آن هم وقتی از عاقبت کار بی‌اطلاعی.

هیچ‌چیز برایش به اندازهٔ فرار و بیرون رفتن از اداره لذت‌بخش نبود و البته تنفس هوای تازه و مزمزه کردن طعم یک روز جدید حین پیاده‌روی در ساعات صبحگاهی، بدون آن که کسی به او امرونهی کند.