بریده‌هایی از کتاب راه رفتن روی بند

من شعرهایی دارم که گروه خونی‌شان گره می‌خورد به چشم‌هایت

نباخته‌ای که نبُرده باشی نه خیابانی که با من قدم زده باشی نه کافه‌ای که روبه‌رویم نشسته باشی نه غروبی نه بارانی نبوده‌ای که نباشی نرفته‌ای که نیامده باشی

و همین وقت‌هاست که من قهقهه می‌زنم وقتی که توی خودم دارم بلندبلند گریه می‌کنم

ـ تنها که نمی‌شود این وقتِ شب و این‌طور تمام طولِ تب‌دارِ تاریک را با من قدم زدی