کتاب یکی از ما دروغ می گوید

بعضی از آدم‌ها وجودشان مثل سمّ است. هیچ توضیح دیگری هم برایش وجود ندارد.

«پس تو هم بی‌نقص نیستی. خب که چی؟ به دنیای واقعی خوش اومدی.»

اوضاع قبل از اینکه بهتر بشه، بدتر می‌شه. همیشه همین طوره

اگه مردم دروغ نمی‌گفتن و خیانت نمی‌کردن، من هم از کاروکاسبی می‌افتادم.

خوبه با افرادی که تجربه‌های شبیه به خودت دارن، وقت بگذرونی

«بهترین راه دفاع، حمله‌ست.»

بعضی از آدم‌ها وجودشان مثل سمّ است. هیچ توضیح دیگری هم برایش وجود ندارد.

اوضاع قبل از اینکه بهتر بشه، بدتر می‌شه. همیشه همین طوره.

زل بزنم، او را بغل کنم، اما دیر شده. او رفته است.

«اگه یک کلمهٔ دیگه بشنوم، فردا هم باید اینجا باشید.»

«پس تو هم بی‌نقص نیستی. خب که چی؟ به دنیای واقعی خوش اومدی.»

اما بیشتر وقت‌ها آرزو می‌کنم که‌ای کاش هیچ‌وقت او را ندیده بودم

«اوضاع قبل از اینکه بهتر بشه، بدتر می‌شه. همیشه همین طوره.

هرگز نخواهی فهمید که چطور قلبم دارد تلاش می‌کند تا از قفسهٔ سینه‌ام بیرون بزند.

بعضی از آدم‌ها وجودشان مثل سمّ است. هیچ توضیح دیگری هم برایش وجود ندارد.

«خیانت اشتباه نیست، انتخابه.»

دلم برای اینکه چقدر مدرسه رفتن آسون بود تنگ شده.

فقط چند کلمه کافی است تا زندگی‌ام به دو بخش «پیش از...و پس از...» تبدیل شود.

از آن‌موقع بود که مرا کوپرزتاون صدا می‌کرد و برایش مهم نبود این کارها، فشار زیادی بر روی یک کودک هشت‌ساله است.

بهترین راه دفاع، حمله‌ست

تغییرات سریع طرز فکر مردم خنده‌دار است.

فقط سرت به کار خودت باشه.

چشم‌هایم را می‌مالم. فراموش کرده بودم که اشک ریختن چقدر بدن را خسته می‌کند.

به این نتیجه می‌رسم که هرچقدر هم اراده‌ات قوی باشد، نمی‌توانی بعضی چیزها را نادیده بگیری. البته عیبی ندارد.

به آشپزخانه می‌رود و صدای باز کردن در یخچال و بعد به هم خوردن دو بطری را می‌شنوم. وقتی برمی‌گردد با خود یک کورونا می‌آورد، به همراه یک سن پلگرینو و آن را به من می‌دهد.

اگر دلت برایم تنگ شد، جای دیگری به دنبالم بگرد من جایی منتظر تو خواهم بود

«بیا دیگه. فقط یه ساعت مونده تا فیلم تموم شه. می‌تونی مارمولکم رو هم ببینی.» چند ثانیه سکوت باعث می‌شود که متوجه شوم ممکن است برداشت دیگری کرده باشد. «جدی می‌گم. من یه مارمولک واقعی دارم. یک اژدهای ریشو به نام استن.»

«رشد درختِ جاشوا در هفت سال اول زندگی، عمودیه. هیچ خمیدگی‌ای نداره. چند سال طول می‌کشه تا شکوفه بزنه. هر بار یه انشعاب به وجود میاره. وقتی‌که روی انشعاب‌هاش شکوفه می‌زنه، شاخه می‌میره. و این سیستم پیچیده، مرگ و تولد رو در یک نقطه نشون می‌ده.»

«خیانت اشتباه نیست، انتخابه.»

نمی‌توانم مسئله‌های ریاضی را حل کنم. ساعت هشت‌وپنجاه دقیقهٔ صبح روز سه‌شنبه است و بیست‌وچهار ساعت پیش، سایمون برای آخرین بار سر کلاسش حاضر شده بود. شش ساعت و پنج دقیقه بعد از آن به آزمایشگاه آقای ایوری رفتیم و یک ساعت بعد، مُرد. هفده سال زندگی، به همین سادگی به باد رفت.