هر روز صبح، در هر ایستگاه بزرگ راهآهن، هزاران نفر که در شهر کار میکنند وارد میشوند و هزاران نفر دیگر از شهر خارج میشوند تا سر کارشان برسند. راستی چرا این دو گروه از مردم، محلهای کارشان را با یکدیگر عوض نمیکنند؟ و یا صف طویل اتومبیلها که بهزحمت جلو میروند، و راهبندانهای ناشی از آن در ساعتهای پُررفتوآمد از روز. اگر این دو دسته از مردم محل کار و یا سکونتشان را با هم عوض کنند، میتوان از تمام مسائلی چون آلودگی هوا، و یا حرکات مهیج دستان به مانند پا روی پلیسهای راهنمایی اجتناب کرد: آن وقت سر چهارراهها آنقدر خلوت و ساکت خواهند شد که میتوان بر سر تقاطعها نشست و منچ بازی کرد.