همهٔ عمر را در مدارس گذارنده بود. از این رو هرگز امکان نیافته بود از دور و ازدید مردی دنیا دیده در نوجوانان و مسایل آنها نگاه کند. بلکه چنان از نزدیک در آنها باریک میشد، که گفتی خودش هم یکی از همینهاست و با این حال یکباره با اختیار و قدرت تجهیزش کردهاند و بر کرسی استادیاش نشاندهاند.