بریده‌هایی از کتاب کلیدهای پرورش احساس امنیت در کودکان و نوجوانان

اشخاص انعطاف‌پذیر زمانی که با ناملایمات روبه رو می‌شوند تا حدی می‌توانند احساسات و توانمندیهای گوناگون خود را حفظ کنند و تاب آورند. آنها نه تنها مطمئن وقاطع عمل می‌کنند، بلکه می‌توانند درون خود و نیز در روابطشان با دیگران، احساسات گوناگونی از ترس، اضطراب و غم گرفته تا شادی، اعتماد به نفس و تسلط و چیرگی را تحمل کنند. این افراد نیز گاهی درمانده و غمگین یا مضطرب و نگران می‌شوند. این بخشی از زندگی انسانی آنها است، اما قادرند این بخش را در کل مجموعه زندگی چنان نگاه کنند تا بهتر بتوانند مشکلات دیگر خود را حل کنند. به عبارت دیگر آنها در نگرانی، غم یا اضطراب گذرای خود غرق نمی‌شوند؛ بلکه از تجربه خود برای پیدا کردن راه حل استفاده می‌کنند. این گونه نیست که اشخاص انعطاف‌پذیر همیشه و در تمام لحظه‌ها قوی و نیرومند باشند، بلکه آنها نیز مانند دیگران بین لحظه‌های ضعف و قوت در نوسان هستند. اما انعطاف و بهبودپذیری واقعی ورای این لحظه‌ها نهفته است که به فرد اجازه رشد می‌دهد و قادرشان می‌سازد تا از غم و ناراحتی در جهت کامل‌تر شدن، عمیق‌تر شدن و انسانیت بیشتر استفاده کنند.

منطقی بودن را زمانی یاد می‌گیریم که لبخند را با لبخند پاسخ می‌دهیم

منطقی بودن را زمانی یاد می‌گیریم که لبخند را با لبخند پاسخ می‌دهیم

اگر کودک از روابط گرم و رسیدگی لازم برخوردار باشد نه تنها در تنشها، سختی‌ها و گرفتاریها از آن مدد می‌گیرد، بلکه پیوسته از درون احساس امنیت می‌کند و احساس امنیت ناشی از این امر است که کودکان این روابط را درونی می‌کنند. احساس آنها از خود به عنوان یک فردِ خوب، مهم و ارزشمند و نیز فردی که ارزش توجه و رسیدگی دارد همه و همه به این تجربه بستگی دارد. کودکانی که نمی‌توانند با دیگران ارتباط برقرار کنند و به آنها اعتماد داشته باشند، در اعماق وجود خود احساس ناامنی می‌کنند. بنابراین ارتباط، یکی از ارکان اصلی امنیت کودک است. همچنین اگر روابط، پیوسته یا عمیق نباشد باز هم در ایجاد حس ناامنی او مؤثر است.