بریده‌هایی از کتاب دانه‌های انار؛ خاطرات خودنوشت آزاده حسین کرمی

همراه گروهمان به حمام رفتیم. آب گرم، با چهار یا پنج دوش، با فشار بسیار ضعیف، برای گروه هشت‌نفره خیلی کم بود. تا صابون زدم نوبتمان تمام شد و باید به‌سرعت از حمام خارج می‌شدیم.

«حواست رو جمع کن تو رو به خودش جذب نکنه. بعضیا با عراقیا ارتباط دارن و دنبال همکار می‌گردن.» تازه متوجه موضوع شدم. احساس کردم سادگی کرده‌ام. در درمانگاه دربارهٔ جاسوس‌ها حرف‌هایی شنیده بودم.

سرگروه پلو را تقسیم کرد. به هر نفر حدود پنج یا شش قاشق رسید. بعد از خوردن پلو سر جایم رفتم و دست در کیسه کردم و کمی خمیر خشک‌شده، که از درمانگاه آورده بودم، درآوردم و پنهانی خوردم.