بریده‌هایی از کتاب شاه نعمت‌الله ولی

غم مخور یارا که غمخوارت منم این جهان و آن جهان یارت منم بر سر بازار ملک کائنات اول و آخر خریدارت منم رو به داروخانه و درد من آر چون شفای جان بیمارت منم گر به دوزخ می کشندت خوش برو چون که در آتش نگهدارت منم ور به جنت می روی بی ما مرو چون فروغ باغ و گلزارت منم یک دو روزی هر کجا خواهی برو بازگشت آخر کارت منم هاتفی از غیب می داد این ندا نعمت اللها طلبکارت منم

عشق او گنجی است در کنج دل ویران ما

جان ما آئینه دار حضرت جانان بود عشق او گنجی است در کنج دل ویران ما

همه ذرات می‌داند که ایشان را خداوند است همه در ذکر و تسبیح‌ اند و حق ز ایشان خبر دارد

هر که در بند نفس حیوان است بندهٔ آب و چاکر نان است

قدرت کردگار می بینم حالت روزگار می بینم حکم امسال صورت دگر است نه چو پیرار و پار می بینم از نجوم این سخن نمی گویم بلکه از کردگار می بینم غین در دال چون گذشت از سال بوالعجب کار و بار می بینم در خراسان و مصر و شام و عراق فتنه و کارزار می بینم

از نور روی اوست که عالم منور است حسنی چنین لطیف چه حاجت به زیور است

خوش خانهٔ امنی است بیائید و ببینید مستان همه خوش ایمن و یاران به سلامت

در میانست یار ما با ما گر تو بیچاره در کناری هیچ

هر که او در سایهٔ فَر هُما مأوا گرفت گرچه گنجشکی بود شهباز گردد عاقبت