کتاب سه گانه روزگار یک دل شکسته (کتاب سوم، نفرینی بر عشق حقیقی)

بهت دروغ گفتم. واقعاً آرزومه که ای‌کاش می‌تونستیم یه پایان دیگه داشته باشیم

در تمام قصه‌ها همیشه بهایی برای جادو وجود داشت. هیچ‌چیزی بدون هزینه نبود.

برای هر آن‌کسی که تابه‌حال آرزو داشته فرصت دوباره‌ای نصیبش شود.

برای عشق؛ همان‌که امیدبخش است. زیباست. عطر و رنگ دل‌انگیزی دارد و می‌تواند گره بگشاید... برای غنج رفتن دلتان هنگام خواندن این کتاب.

هرکسی دو قلب متفاوت داره. یکی قلبی که می‌تپه و زنده نگهت می‌داره. بعد، قلب دیگه‌ای هم هست، قلب دوم، همون که به‌جای تپیدن می‌شکنه، همون که عاشق می‌شه تا به این زندگی معنا بده.

به‌محض زنده شدن کمی امید، دیگر کشتن آن به کار سختی بدل می‌شد؛

«هر وقت بهم نیاز داشته باشی کنارتم. حتی اگه خودت نخوای.»

«آره، من یه قاتلم. من از آسیب رسوندن به مردم خوشم می‌آد. از خون خوشم می‌آد. از درد خوشم می‌آد. من یه هیولام؛ اما چه یادت باشه چه نباشه... منِ هیولا مال توام، اوانجلین.»

قدرت بخشیدن به کسی، خیلی ساده‌تر از سلب قدرت از او بود.

او حاکم یک سرزمین بود. قدرت نگه‌داشتن زندگی مردم در کف دستش را در اختیار داشت؛ اما حالا فقط دست اوانجلین را در دست گرفته بود.

قدرت بخشیدن به کسی، خیلی ساده‌تر از سلب قدرت از او بود

می‌دانست که آپولو به او هشدار داده بود بازیابی خاطراتش فقط موجب دردش خواهد شد؛ اما بعضی چیزها ارزش درد کشیدن را دارند

روزی روزگاری، چیزی جز بوسه وجود نداشت و همه‌چیز فوق‌العاده بود؛ و بعد حتی بوسه‌های بیشتری نیز در کار بود.

لالا شانه بالا انداخت و گفت: «چی بگم؟ انتقام بهم امید می‌ده.»

کمانگیر نه فرشته بود نه ناجی. او فردی بود دارای اختلالات روانی، احتمالاً ناامن و بااین‌حال، بزرگ‌ترین امید اوانجلین

قلبش هنوز هم درد می‌کرد، گویی این عضو از وجودش شکسته و فقط تکه‌های ناهمواری از آن داخل سینه‌اش باقی مانده بود.

همیشه تصور می‌کرد هنوز وقت دارد تا باهوش، قدرتمند، عاقل و زیرک شود. هرگز به ذهنش خطور نکرده بود که دراین‌بین، درحال تبدیل‌شدن به چیز دیگری است.

به‌محض زنده شدن کمی امید، دیگر کشتن آن به کار سختی بدل می‌شد؛

جکس فکر می‌کرد زمان چیزی را از خودش می‌گیرد. فکرش را هم نکرده بود که اوانجلین قرار است تاوان پس دهد.

یک سمت لب‌های کمانگیر خیلی آرام بالا رفت و تقریباً به شکل لبخند درآمد. در آن لحظه، کل چهره‌اش تغییر کرد. تا قبل از این اتفاق او خوش‌قیافه بود؛ اما حالا شدت زیبایی‌اش تا حد معذب کننده‌ای بیشتر شد.

«گاهی وجود شرارت لازمه.»

«خیلی سؤال می‌پرسی.» «چون تو یه عالمه کارهای سؤال‌برانگیز انجام می‌دی!»

می‌دونم که تلاشم برای نجات جکس ممکنه به یه انفجار آتشین ختم بشه؛ ولی ترجیح می‌دم منم باهاش توی شعله‌ها قدم بذارم تا اینکه شاهد سوختنش باشم.»

جکس فقط می‌خواست اطمینان حاصل کند که اوانجلین هنوز زنده است... که جایی از بدنش خونریزی ندارد. درخطر نباشد. ناراحت نباشد. سردش نباشد. توی تختش در امان باشد. تازه حتی اگر جکس ترکش می‌کرد، اوانجلین امنیت بیشتری داشت؛ اما او زیادی خودخواه بود که به این زودی بخواهد اتاق این دختر را ترک کند.

«باور داشتن به چیزی، اونو حقیقی نمی‌کنه.» ‫«ولی اگه دلیل اینکه من به همچین چیزی باور دارم، حقیقی بودنش باشه چی؟

من دیگه فکر نمی‌کنم که عشق تضمین می‌کنه آدم به پیروزی یا پایان خوش ابدی می‌رسه؛ ولی به نظرم همین خودش دلیلیه برای جنگیدن واسه پیروزی و رسیدن به یه پایان شاد. من می‌دونم که تلاشم برای نجات جکس ممکنه به یه انفجار آتشین ختم بشه؛ ولی ترجیح می‌دم منم باهاش توی شعله‌ها قدم بذارم تا اینکه شاهد سوختنش باشم.»