بریده‌هایی از کتاب کلبه عمو تم

ما اینجا در زیر آسمان خدا هستیم و مانند شما آزاد می‌باشیم و به خدای بزرگی که خالق ماست سوگند می‌خوریم که تا آخرین نفس برای آزادی مبارزه خواهیم کرد.»

ننگ بر جهانی که در آن این همه گناه می‌شود، اما به‌خصوص مرگ بر کسانی که بانی این گناهان هستند!

یاد داشته باشید که خیلی از سعادت‌ها را ممکن است خدا چند بار به ما بدهد، اما مادر را فقط یک‌بار می‌دهد

ما با یک طبقۀ فاسد، بی‌تربیت، وقیح و فتنه‌انگیز روبه‌رو هستیم و این طبقه دربست و بدون هیچ قید و شرط تحویل طبقۀ دیگری داده شده است که نه‌تنها در دنیا از هیچ نظارتی نمی‌ترسند، بلکه آن اندازه هم روشن نیستند که منافع واقعی خود را تشخیص دهند.

سودجویان هر روز به انسانیت چه رنگ‌ها می‌زنند و چه شکل‌های تازه می‌دهند!

خوب بود برای آسایش خیالتان به‌کلی آن‌ها را می‌کشتید؛ چون به این ترتیب لااقل روحشان آزاد می‌شد!

«نه، هرگز نباید گریست.» «بر مرگ گلی که چیده شده است» «با داس مرگ، در بامداد زندگی.»

«بگویید که خدا آن‌ها را انسان آفریده است و شما می‌خواهید به‌زور حیوانشان کنید.»

خیلی جاهای دیگر که من شاهد این بدبختی‌ها بودم احساس می‌کردم با کمال رضایت و شادی حاضرم جانم را بدهم اگر بدانم مرگ من به این تیره‌روزی‌ها پایان خواهد داد.

یک روز قانون‌دانی گفته بود: «بدون تردید بدترین معامله‌ای که نسبت به انسان می‌توان کرد، دار زدن اوست.» اما این مرد اشتباه کرده است. با انسان معاملۀ بدتری هم می‌توان کرد.

او از ادای هر سخن دور از ادب و احترام خودداری کرد، اما آیا چشم‌های پر از آتش و یا جبین تاریک و گرفته، خود زبانی برای سخن گفتن نیست؟