بریده‌هایی از کتاب رنج هامان به ما چه می گویند

در چنین رنجی، یک هم‌نشین بامحبت می‌تواند مرز میان خودکشی و ادامهٔ زندگی باشد.

حتی می‌توان گفت هر کسی که روزی از بیماری روانی رنج برده و دوباره بهبود یافته است، این بهبود را مدیون تجربه‌ای از عشق است

اگر بیماری روانی را همچون ازدست‌دادن تسلط بر ذهن تعریف کنیم، کمتر کسی می‌تواند ادعا کند که از تمام مصادیق این ناخوش‌احوالی مبراست. سلامت روان حقیقی مستلزم پذیرش صادقانهٔ این واقعیت است که حتی در زندگی‌های به‌ظاهر کارآمد و هدفمند مقدار زیادی از ناخوشی وجود دارد.