بریده‌هایی از کتاب فراق بهشت

ذات آدمی بیزار است از خو گرفتن به هیاهوی این جهان خاکی و دربندبودگی در این منزلگاه؛ در عوض، آنچه آدمی می‌جوید و نمی‌یابد همچون مِهی، همچون هاله‌ای رازآمیز و چون جانِ بی‌قرار کوهساران رام‌نشدنی است.