کتاب دیوار

آه... آري... اين منم... اما چه سود «او» که در من بود، ديگر، نيست، نيست

«او» که در من بود، آخر کيست، کيست؟

چون نهالي سست مي‌‌لرزد روحم از سرماي تنهايي ‌مي‌خزد در ظلمت قلبم وحشت دنياي تنهايي

گوهري دارم ولي او را ز بيم در دل مرداب‌ها بنهفته‌ام

با که در خلوت به مستي قصه مي‌‌گويد؟ تيرگي‌ها را به دنبال چه مي‌‌کاوم؟ پس چرا در انتظارش باز بيدارم؟