بریده‌هایی از کتاب دیوار

گوهري دارم ولي او را ز بيم در دل مرداب‌ها بنهفته‌ام

آه... آري... اين منم... اما چه سود «او» که در من بود، ديگر، نيست، نيست

چون نهالي سست مي‌‌لرزد روحم از سرماي تنهايي ‌مي‌خزد در ظلمت قلبم وحشت دنياي تنهايي

«او» که در من بود، آخر کيست، کيست؟

با که در خلوت به مستي قصه مي‌‌گويد؟ تيرگي‌ها را به دنبال چه مي‌‌کاوم؟ پس چرا در انتظارش باز بيدارم؟