کتاب جزیره سرگردانی

همیشگی‌اش را تکرار کرد که: «مقتدرتر از خورشید باش و زودتر از او طلوع کن.» اما امروز حرف تازه‌ای هم زد؛ گفت: «وانگهی برای خوابیدن وقت بسیار است. صدها هزار سال زیر خاک می‌خوابیم...» هستی بقیهٔ کلام مادربزرگ را که از قیام قیامت و صور اسرافیل می‌گفت نشنیده گرفت و اندیشید که اگر اقبال یارمان باشد، چون سبزه بر کنار جویی می‌روییم. اما من یکی که گِلِ کوزه‌گران شدن هم از سرم زیاد است. ای خیام.

ظاهراً ایران توپ فوتبالی است که هرکس رسید، لگدی به آن می‌زند.

بله، اشک، عصاره و تبلور همهٔ تلخی‌ها، همهٔ شادمانی‌ها، همهٔ سردرگمی‌های روح آدمی بود. اما اشک شور بود، چراکه شوربختی آدمیان بیش از بخت‌یاری آن‌ها بود. سالیان دراز بود که سلسلهٔ اشکانیان منقرض شده بود، اما سلسلهٔ اشک‌های آدمی انقراض نمی‌یافت.