کتاب تاوان

و من یاد نگرفته بودم که محبت و توجه نیازی به دلیل ندارند.

«نباید فکر کنیم که همه‌ی آدم‌ها با هم برابر هستند. به این خاطر که از لحظه‌ی تولد ویژگی‌هایی که به هر آدمی داده شده است با بقیه تفاوت دارد. آدم فقیر نباید ادای آدم‌های پول‌دار را دربیاورد، آدم احمق نباید ادای دانشمندها را در بیاورد، آدم فقیر باید در فرودستی به دنبال خوشبختی باشد و آدم احمق باید برای انجام کاری که از پس آدم احمق برمی‌آید تمام تلاشش را به کار بگیرد. اگر کسی چیزی بالاتر از جایگاه خودش بخواهد، فقط خودش را بدبخت می‌کند. به این خاطر که حضرت مَلِک شمس دارد از آن بالا همه‌چیز را به‌دقت می‌بیند و تنبیه می‌کند.»

ولی در دوستی هدیه دادن به این مناسبت‌ها ارتباطی ندارد و آدم فقط دلش می‌خواهد دوستش را خوشحال بکند، به همین سادگی،

بیشتر آدم‌هایی که می‌توانند در مواقع اضطراری عکس‌العمل مناسبی داشته باشند، آدم‌هایی هستند که بارها مشابه آن شرایط را تمرین کرده و در مورد آن تجربه کسب کرده‌اند ویا آدم‌هایی هستند که در گذشته‌ی خود اتفاق مشابهی را تجربه کرده‌اند.

حضاری که فیلم تایتانیک را دیده‌اند، هنگام تماشای فیلم، خودشان را در آن کشتی لوکس و گران‌قیمت که غرق می‌شود تصور نکرده‌اند؟ به اینکه چطور در آن لحظه فقط خودشان را نجات بدهند فکر نکرده‌اند؟ اینکه با خونسردی یک تکه تخته را پیدا کرده، خودشان را صحیح و سالم به آن رسانده و تا زمان رسیدن امداد بر روی آن صبر کنند را در ذهن خود تصور نکرده‌اند؟ یامثلاً برای‌تان پیش نیامده که هنگام دیدن خبر زلزله و یا آتش‌سوزی در اخبار، خودتان را درحالی‌که از ساختمان در حال ریزش دور کرده و به جایی امن پناه می‌برید تصور نکرده‌اید؟ یامثلاًهنگام تماشای برنامه‌ی حوادث خطرناک، این صحنه را کهبه صورت میلی‌متری از ضربه‌ی چاقو نجات پیدا می‌کنید در ذهن خود مجسم نکرده‌اید؟ هنگامی که شنیدید یک ضارب به درون مدرسه نفوذ کرده است، این را در ذهن خودتان تصور نکردید که چطور بر خودتان مسلط شده و حمله‌ی ضارب را دفع می‌کنید؟

«امیلی، ما را ببخش.» برای اولین بار این را در دلم گفتم. هم‌زمان با این فکر، احساس کردم که نمی‌توانم بزرگسالان و آدم‌های منحرفی را که بچه‌هایی را که از خودشان به مراتب ضعیف‌تر هستند هدف قرار می‌دهند، ببخشم. نباید بچه‌های دیگر هم مثل ما آینده‌شان به‌خاطربزرگ‌ترهای احمق به هم بریزد.

محال است که یک خرس خودش بلند شود به و بیمارستان برود، درست نمی‌گویم؟ به این خاطر که خرس بلد است چطور مثل خرس زندگی کند. من تنها خرسی بودم که بلد نبودم. هر کسی باید جایگاه خودش را بداند و متناسب با آن جایگاه زندگی کند.

اما آن زمان در آن شهرستان تنها هشداری که به ما می‌دادند این بود که اگر کسی را که نمی‌شناسید به شما آدامس و یا آب‌نبات داد، و یا گفت که پدر و مادرتان مریض هستند و با من بیایید، به‌هیچ‌وجه سوار ماشین آن آدم نشوید.

رده‌بندی معمولاً بر اساس زیبایی لباس عروسک‌ها بود، ولی من تماشای چهره‌ی عروسک‌ها را بیشتر دوست داشتم؛ چون به‌نظرم می‌رسید اخلاق و شخصیت آدم‌ها در عروسک‌ها منعکس شده، و صورت عروسک‌ها به‌نوعی شبیه چهره‌ی بچه‌ها و مامان آن خانه می‌شود.

آیا حالا شما مرا خواهید بخشید؟ آیا از بند طلسمی که سالیان سال به درازا کشید، رها شدید؟

انسان موجودی است که روحیه و افکاری بی‌نهایت خودخواهانه دارد.

شماره‌ی تلفن همراهش را حفظ نیستم... لطفاً با بخش حمایت اجتماعی شهرداری تماس بگیر.

زندگی‌ام بعد از آن اتفاق؟ اگر آدم چیزی بالاتر از جایگاه خودش را بخواهد بدبخت می‌شود.

بیشتر آدم‌هایی که می‌توانند در مواقع اضطراری عکس‌العمل مناسبی داشته باشند، آدم‌هایی هستند که بارها مشابه آن شرایط را تمرین کرده و در مورد آن تجربه کسب کرده‌اند ویا آدم‌هایی هستند که در گذشته‌ی خود اتفاق مشابهی را تجربه کرده‌اند.

و من یاد نگرفته بودم که محبت و توجه نیازی به دلیل ندارند.

دوست دارم این دست را لمس کنم، و دوست دارم که این دست مرا لمس کند، و می‌خواهم که فقط مال خودم باشد

هر کسی باید جایگاه خودش را بداند و متناسب با آن جایگاه زندگی کند.

به این خاطر که خرس بلد است چطور مثل خرس زندگی کند. من تنها خرسی بودم که بلد نبودم.

دیگر آن قاتل وجود ندارد و من کنار تو هستم و از تو محافظت می‌کنم ولی قاتل هنوز هم آن بیرون بود.

فکر کردم که باید خودم را در جایی که در آن اشتباه کرده‌ام قرار بدهم، و با تمام وجود تلاش کنم و زحمت بکشم.

هیچ شجاعتی در من نیست، حتی به‌خاطر آن اتفاق تنها چیز باارزشی را هم که داشتم، هم از دست دادم.

شهرستانی‌ها یک سری اصل و قانون برای خودشان دارند و آن‌ها را برای من هم می‌گفت، یکی از آن‌ها این بود که «اگر چیزی باشد که ببینند وبدانند اگر دست‌شان را دراز کنند به آن می‌رسد، دل‌شان آن را می‌خواهد، ولی اگر دست‌شان نرسد، اصلاً به روی خودشان نمی‌آورند.»

هم‌زمان با این فکر، احساس کردم که نمی‌توانم بزرگسالان و آدم‌های منحرفی را که بچه‌هایی را که از خودشان به مراتب ضعیف‌تر هستند هدف قرار می‌دهند، ببخشم. نباید بچه‌های دیگر هم مثل ما آینده‌شان به‌خاطربزرگ‌ترهای احمق به هم بریزد.

«نباید فکر کنیم که همه‌ی آدم‌ها با هم برابر هستند. به این خاطر که از لحظه‌ی تولد ویژگی‌هایی که به هر آدمی داده شده است با بقیه تفاوت دارد. آدم فقیر نباید ادای آدم‌های پول‌دار را دربیاورد، آدم احمق نباید ادای دانشمندها را در بیاورد، آدم فقیر باید در فرودستی به دنبال خوشبختی باشد و آدم احمق باید برای انجام کاری که از پس آدم احمق برمی‌آید تمام تلاشش را به کار بگیرد. اگر کسی چیزی بالاتر از جایگاه خودش بخواهد، فقط خودش را بدبخت می‌کند.

رده‌بندی معمولاً بر اساس زیبایی لباس عروسک‌ها بود، ولی من تماشای چهره‌ی عروسک‌ها را بیشتر دوست داشتم؛ چون به‌نظرم می‌رسید اخلاق و شخصیت آدم‌ها در عروسک‌ها منعکس شده، و صورت عروسک‌ها به‌نوعی شبیه چهره‌ی بچه‌ها و مامان آن خانه می‌شود.

ـ آدمی که در گذشته آن‌قدر در حق دیگران جفا کرده باشد، قاعدتاً بعد از چنان اتفاقی از خودش نمی‌پرسد که شاید تقصیر من باشد؟ -این شیوه‌ی زندگی آن شخص نیست که از خودش نپرسد؟ اگر آدمی بود که از خودش چنین سؤالاتی می‌پرسید، احتمالاً در گذشته‌اش هم هیچ‌کدام از آن اتفاق‌ها رخ نمی‌داد.

تا آن موقع از هیچ‌کس به‌اندازه‌ی او خوشم نیامده بود.

من به خاطر مغازه‌های شیک و جاهای تفریحی زیاد به توکیو نیامده بودم، بلکه آمده بودم تا خودم را قاطی آدم‌هایی کنم که از گذشته‌ام چیزی نمی‌دانستند و آنجا از خودم اثری به جا نگذارم، یا به بیان دقیق‌تر، می‌خواستم خودم را که شاهد قتل بودم، از چشمان قاتل که هنوز دستگیر نشده بود، پنهان کنم.

من شیوه‌ی کمک خواستن را بلد نبودم. مشکلی ندارم که در مورد کاری که خودم قادر به انجام آن نیستم درخواست کمک کنم، ولی کاری که خودم قادر به انجامش نباشم، نه.

«نباید فکر کنیم که همه‌ی آدم‌ها با هم برابر هستند. به این خاطر که از لحظه‌ی تولد ویژگی‌هایی که به هر آدمی داده شده است با بقیه تفاوت دارد. آدم فقیر نباید ادای آدم‌های پول‌دار را دربیاورد، آدم احمق نباید ادای دانشمندها را در بیاورد، آدم فقیر باید در فرودستی به دنبال خوشبختی باشد و آدم احمق باید برای انجام کاری که از پس آدم احمق برمی‌آید تمام تلاشش را به کار بگیرد. اگر کسی چیزی بالاتر از جایگاه خودش بخواهد، فقط خودش را بدبخت می‌کند. به این خاطر که حضرت مَلِک شمس دارد از آن بالا همه‌چیز را به‌دقت می‌بیند و تنبیه می‌کند.»