بریده‌هایی از کتاب از نو

هیجان واکنش کلی بدن و ذهن به یک اتفاق است. مثل وقتی که ناگهان صدای بلندی می‌شنویم و قلبمان تند می‌زند، عضلاتمان منقبض می‌شود و احساس ترس به‌سراغمان می‌آید. اما احساس، تجربهٔ درونی و آگاهانهٔ ما از آن هیجان است؛ یعنی ما آن واکنش را درک می‌کنیم و اسمش را می‌گذاریم «ترس». به‌بیان ساده‌تر، هیجانْ واکنشی سریع، ناخودآگاه و ذهنی‌جسمی است، اما احساس صرفاً برداشت آگاهانهٔ ما از آن هیجان است.

گاهی هیچ پاسخی وجود ندارد و جست‌وجوی جواب فقط باعث رنج و ناراحتی می‌شود. «چرا» فقط مایهٔ درد است. رهایش کن، تکالیفت را تمام کن، با دوستانت دوچرخه‌سواری کن. زندگی‌ات را غنیمت بشمار.

تمایل شدید برای یافتن کلیدی که احساساتمان را خاموش کند؛ احساساتی که همیشه در نامناسب‌ترین زمان‌ها سر می‌رسند. از یک طرف، باید فرض کنیم که تکامل یافته‌ایم تا هیجان داشته باشیم، چون آن‌ها برایمان مفیدند. از طرف دیگر، اغلب به نظر می‌رسد که هیجانات برعکس عمل می‌کنند؛ سلامت ما را به خطر می‌اندازند، توان عملکردی‌مان را کاهش می‌دهند و در روابطمان دردسرسازند.

ابرقدرت او در این است که می‌داند موفقیت، در این لحظه یا هر لحظه‌ای، به‌معنای خاموش‌کردن هیجانات نیست، بلکه یعنی توانایی استفادهٔ ماهرانه از آن‌ها، بدون آنکه اجازه دهد کنترل را به‌طور کامل در اختیار بگیرند.

د. این نکته بینشی مهم است، چراکه تجربه‌کردن هیجانات برای انسان‌ها همچون نفس‌کشیدن است: اجتناب‌ناپذیر و حیاتی برای بقا.

نتایج مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵ را در نظر بگیرید که زندگی هیجانی بیش از ده‌هزار نفر را در مدت کمی بیش از یک ماه بررسی کرد. بسیار جالب و عجیب بود که شرکت‌کنندگان در این مطالعه اعلام کردند بیش از ۹۰ درصد اوقات یک یا چند هیجان را تجربه می‌کنند.

گاهی، حتی احساسات دیگران را «جذب می‌کنیم»؛ این پدیده سرایت یا اثرپذیری هیجانی نام دارد، که هم به‌صورت آنلاین و هم آفلاین اتفاق می‌افتد و دقیقاً همان‌طور که به نظر می‌رسد، هیجانات، مانند ویروس، به‌سرعت از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شوند.

در مطالعهٔ مذکور سال ۲۰۱۵ که زندگی هیجانی مردم را بررسی می‌کرد، شرکت‌کنندگان گزارش دادند که حدود ۳۳ درصد اوقات، ترکیبی از هیجانات مثبت و منفی را در آنِ واحد تجربه می‌کنند. نمونهٔ رایجی که برای هیچ‌کس تعجب‌آور نیست، احساس هم‌زمان عشق و اضطراب بود.

برخی از دانشمندان می‌گویند هیجانات را می‌توان به مقوله‌های مجزایی تقسیم‌بندی کرد؛ شش، پانزده یا بیست‌وهفت هیجان از قبیل عشق، خشم، انزجار و غم. دیگران استدلال می‌کنند که هیجانات ما تنوع تقریباً بی‌نهایتی از رنگ‌ها، بافت‌ها و ترکیب‌ها دارند. برای مثال، شادن‌فرویده۵ را در نظر بگیرید؛ واژه‌ای آلمانی مربوط به داشتن احساس خوب از بدبختی دیگران. برخی دانشمندان با اعتقاد راسخ استدلال می‌کنند که هیجان‌ها پاسخ‌هایی جهان‌شمول‌اند که عمیقاً در مدارهای عصبی تخصص‌یافته برای هیجان ریشه دارند که در مغز ما جای گرفته‌اند. دیگران دیدگاهی را اتخاذ می‌کنند که بیشتر وابسته به زمینه یا بافتار است و می‌گویند که هیجانات ویژگی نوظهوری از نحوهٔ پاسخ مغز به موقعیت‌های مختلف‌اند. آن‌ها معتقدند که در واقع مدارهای هیجانی جهان‌شمولی وجود ندارند و هر هیجانی که تجربه می‌کنیم کاملاً منحصربه‌فرد است

فقیت، در این لحظه یا هر لحظه‌ای، به‌معنای خاموش‌کردن هیجانات نیست، بلکه یعنی توانایی استفادهٔ ماهرانه از آن‌ها، بدون آنکه اجازه دهد کنترل را به‌طور کامل در اختیار بگیرند. این نکته بینشی مهم است، چراکه تجربه‌کردن هیجانات برای انسان‌ها همچون نفس‌کشیدن است: اجتناب‌ناپذیر و حیاتی برای بقا.