بریده‌هایی از کتاب جاماندگان

بخوانید و بخوانید و غم شخصیت‌ها را لمس کنید. شاید در گوشه‌ای از داستان، درون یکی از شخصیت‌های اصلی یا فرعی، خودتان یا کسی را بیابید که عزیزش می‌دارید.

می‌دونم همه‌تون دارین درد می‌کشین؛ وگرنه بعدازظهر شنبه اینجا نمی‌بودین. ازتون می‌خوام بذارین در آغوش بگیرمتون و دردتون رو ازتون دور کنم."

چون غم و دردی که درون ماست، محدود نیست و بدن و ذهن ما همیشه درحال تولید غم و درد بیشتریه.

دیگر خودش را بابت چیزهایی که از کنترلش خارج بود، سرزنش نمی‌کرد. یاد گرفته بود به خودش یادآوری کند: تصمیم خودش بود. کسی مجبورش نکرده بود.

چون غم و دردی که درون ماست، محدود نیست و بدن و ذهن ما همیشه درحال تولید غم و درد بیشتریه.