کتاب قیمت

هیچ‌وقت تو این خونه عشقی بود؟ وقتی پدر به مادر احتیاج پیدا کرد، اون بالا آورد. وقتی تو به پدر محتاج شدی، اون خندید. موضوع غیرقابل‌تحمل این نیست که همه‌چیز فرو‌ریخت، بلکه این بود که تو این خونه هیچی نبود.

(به ویکتور‌) چیزی که تو پشت کتابخونه دیدی معنیش این نبوده که عدالت و انصافی تو جهان نیست، پسر. معنیش اینه که تو این خونه عشقی وجود نداشته. وفا وجود نداشته. تو این خونه جز یه نظام مالی مشخص چیز دیگه‌ای نبوده. اینه اون مسئلهٔ غیرقابل‌تحمل. تو هم چیزی رو که دیدی نیست‌ونابود کردی.

به جایی می‌رسی که وحشت رو به چشم خودت می‌بینی‌ـ‌ـ‌ـ‌نه از اون وحشت‌ها که جیغ بکشی، بلکه اون ترسِ آروم‌آرومِ روزانه که بهش می‌گیم بلندپروازی، احتیاط‌کاری، و پول‌روی‌پول‌گذاشتن.

من دلم می‌خواست آزاد باشم که کاری رو بکنم. آیا معنیش اینه که زندگی تو رو ازت دزدیده‌م؟ (فریاد می‌زند و به پا می‌خیزد.) تو خودت راهت رو انتخاب کردی، ویکتور! این اون چیزیه که باید بپذیری!

می‌خواستم فایده‌ای برسونم. من درس‌های دردآوری یاد گرفته‌م، ولی یاد‌گرفتن تنها کافی نیست؛ دلم می‌خواد آموخته‌هام رو به عمل دربیارم.

علتش اینه که پیش از اینکه بفهمی قضیه چیه باید تصمیمت رو بگیری، ولی به‌هرحال نتیجه همونیه که رو پیشونیت نوشته.

فکر می‌کنی آدم‌ها همه از ترسه که دوسِت دارن. حتی اینکه تو هم دوستشون داری‌ـ‌ـ‌ـ‌همه‌چی علتش می‌شه ترس.

به جایی می‌رسی که وحشت رو به چشم خودت می‌بینی‌ـ‌ـ‌ـ‌نه از اون وحشت‌ها که جیغ بکشی، بلکه اون ترسِ آروم‌آرومِ روزانه که بهش می‌گیم بلندپروازی، احتیاط‌کاری، و پول‌روی‌پول‌گذاشتن.

نه اینکه بخوام توجیهش کنم. کار احمقانه‌ای کردم، احتیاج نیست کسی بهم بگه. ولی آدمیزاد این‌طوری بار می‌آد که به دیگران اعتماد کنه، مغزمون پر شده از این چرت‌وپرت‌ها‌ـ‌ـ‌ـ‌کاریش نمی‌شه کرد، قضیه اینه.

نمی‌خوام فضولی کنم، ولی فکر نمی‌کنم احتیاجی باشه بگم که اکثر خونواده‌ها دیوانه‌وار همدیگه رو دوست دارن، اما همچی که پدر‌و‌مادر می‌میرن یه‌دفعه این سؤال پیش می‌آد که کی چی گیرش می‌آد و باهم می‌شن عین سگ‌وگربه‌ـ‌ـ‌ـ‌‌

علتش اینه که پیش از اینکه بفهمی قضیه چیه باید تصمیمت رو بگیری، ولی به‌هرحال نتیجه

ـ‌مسئله این نیست که نمی‌تونید چیزی رو باور کنید، این خیلی سخت نیست‌ـ‌ـ‌ـ‌مسئله اینه که بااین‌حال باید باورش کنی. این سخته. و اگه نتونید، دوست من‌ـ‌ـ‌ـ‌فاتحه‌تون خونده است.

ما از خودمون موجود دیگه‌ای می‌بافیم، ویک، تا چیزی رو که می‌دونیم محو و نابود کنیم. تو یه زندگی سراسر ایثار برای خودت می‌بافی، یه زندگی سراسر وظیفه؛ ولی چیزی رو که وجود خارجی نداره نمی‌شه نگه داشت. تو از چیزی نگهداری نمی‌کردی، تو واقعیت وجودی اونها رو منکر می‌شدی. خودت رو منکر می‌شدی. اینه اون چیزی که بین من و تو قرار گرفته‌ـ‌ـ‌ـ‌یه توهم،