بریده‌هایی از کتاب عطر

هنر عطرساز در این نهفته که زنجیر را طوری شُل بزند که بوی محبوس‌شده آزادی ظاهری خود را حفظ کند و طوری سفت که نتواند فرار کند.

خداوند روزهای شیرین می‌بخشد و روزهای تلخ، اما نمی‌خواهد ما در روزهای تلخ ناله و شکایت سر دهیم، بلکه می‌خواهد شجاعانه و مردانه از خود دفاع کنیم.

خدای این کلیسا بوی خوش نمی‌دهد. بوی حقارت و بدبختی می‌دهد. این خدا را فریب داده‌اند، شاید هم او آن‌ها را فریب داده است، نه آن‌طور که من فریب می‌دهم بلکه فریبی که به مراتب از فریب من فریبنده‌تر است!»

فرانسه می‌رفت تا با آن‌ها وارد جنگ شود، جنگی که دولت به هیچ وجه نمی‌توانست از پس هزینه‌اش برآید. یک کشتی جنگی چیزی نزدیک به سیصدهزار لیور هزینه برمی‌داشت و آن وقت با شلیک فقط یک توپ در عرض پنج دقیقه زیر آب می‌رفت و هیچ اثری از آن باقی نمی‌ماند؛ کشتی‌ای که با پول مالیاتی که از مردم بیچاره گرفته بودند ساخته می‌شد. وزیر دارایی این روزها یک‌دهم درآمد مردم را به عنوان مالیات از آن‌ها مطالبه می‌کند، مالیاتی که حتی اگر هم پرداخت نشود باز هم ویرانگر است، چرا که چنین رویکردی همه‌چیز را بالقوه به فساد می‌کشاند.

سیه‌روزی آدمی از آن‌جا نشئت می‌گیرد که نمی‌تواند آرام در اتاقش بنشیند؛ جایی که جایگاه اوست.

مردم امروز ترجیح می‌دهند کتاب‌هایی بخوانند که آتش‌افروزی را تبلیغ می‌کنند، برای مثال کتاب‌های پروتستان‌های فرانسوی یا کتاب‌های انگلیسی‌ها را.