آدم ممکن است کسانی را که باهاشان خندیده، فراموش کند؛ اما کسانی را باهاشان گریسته، هرگز.
کاربر ۱۰۴۸۶۷۴۷
۳۱
ما بَمیها یک عبارت خوشمزهای راجع به گریه داریم. نمیگوییم «گریه کردم» یا «به گریه افتادم» یا «شروع کردم به گریهکردن»، میگوییم «گریه شدم»؛ یعنی تبدیل شدم به گریه و این خیلی قشنگتر و عمیقتر است.
mohammad
۲۲
فرق صبر و حلم توی همین است. صبر مال وقتی است تو دچار یک امتحانی بشوی که هیچ کاری از دستت برنیاید. اینجا را اگر تحمل کنی، میشوی صبور؛ ولی حلم مال وقتی است که میتوانی بزنی زیر میز. میتوانی کافه را بههم بریزی. میتوانی حقت را بگیری، ولی به دلیل و مصلحتی زبان ببندی و خشم مقدس بپیچد توی حنجرهات غمباد شود بعد شبها بروی سرت را توی چاه و چاله بکنی و حرف بزنی و بعد کلمههایت را دفن کنی. سید رضا میگفت: «حلیم علی است و صبور زینب.»
mohammad
۱۹
خوشبخت من که روضه را از جان بیشتر دوست دارم.
کاربر ۱۰۴۸۶۷۴۷
۱۷
در رفتن است که رشد اتفاق میافتد
کاربر ۱۰۴۸۶۷۴۷
۱۶
به خدا مرد هم گریه میکند. بلند میشویم، راه میرویم و گریه میکنیم که شیعه هزاروچهارصد سال است حرکت کرده و ایستاده اشک ریخته.
محمد مهدی
۱۴
چقدر حالبههمزناند اینهایی که فکر میکنند میدانند؛ اینهایی که توهم دانایی دارند و فکر میکنند خودشان عقلکلاند و زیر بار هیچ منطق و دلیلی نمیروند.
mohammad
۱۱
خدایا امتحانهای ما را از جاهایی که هنوز درس ندادهای، نگیر. ضعیفیم. خراب میکنیم. مضحکۀ فرشتههایت میشویم. الهی آمین.
Elnaz
۱۰
بگو یک بار هم از زمین به آسمان ببارد، نقلی نیست.
میس سین
۵
بزرگترین بدبختی و رنج انسانِ زندانی توی زندان این است که او زندانی است و متأسفانه بیرون، زندگی جریان دارد.
mohammad
۵
نه اینکه خداها متفاوت باشند، نه! خدا یک خدا بود و فقط پنجرهای که آدمها از آن به او نگاه میکردند، فرق داشت.
گل پری
۵
آن «خدا بزرگه» گفتنِ آخرِ مادرم یک جوری بود که یک امید گندهای ریخت توی دلم و خیلی کیف داد.
Elnaz
۳
چه خوشبختیم ما که حَسنِ این خانواده، در کرامتش همین بس که زائرهایش را هم به حسین داد. سجاد این خانواده نیایش یادمان داده و چه شوربخت آنان که قال الصادق و قال الباقر ندارند. نگذاشتند. این خانواده آمده بودند دست من و تو و همه را بگیرند برگردانند به آسمان و نشد. نگذاشتند.
همان دعاهای صحیفه، همان دانشکدهای که چهارهزار شاگرد داشت، همان روایات ناب تفسیری، به همینها فکر میکنم و میزنم بیرون و هی به خودم نهیب میزنم: «فهم کن کجا داری میروی حامد.»
Elnaz
۳
استخوان سپردهام به خنکای مطبوع سنگهای مروه. زنی پاکستانی از عمق جانش دعا میکند. دل میسپارم به نغمههای نیایش. چه مادرانه اشک میریزد. با من همۀ زنان جهان دارند مویه میکنند. مادران یمنی، مادران افغان، مادران عراقی، مادرانی از جنس داغ رباب که طفل خونین به آغوش کشیدهاند. من وارث تمام شَروههای جهانم.
محمد مهدی
۲
میدانی رفیق؟ دین محمد ما یک اَبَرپروژه فرهنگی بود. کارهای بزرگ فرهنگی پول میخواهد. کار فرهنگی دیربازده است. طول میکشد تا بفهمند دختر نباید چال کنند. طول میکشد تا بفهمند جنگ و خونریزی بس است. طول میکشد جامعه بفهمد بلال و اشراف قریش برابرند.
محمد مهدی
۲
تاریخ را که ورق میزنی کم نیستند زنهای عجیبی که کینههاشان، عشقهاشان حد وسط ندارد؛ زلیخا، سودابه، آسیه، سالومه. عاشق که بشوند، متر و معیار عرف و قانون و مردم چی میگویند، ندارند. کینه که داشته باشند تا زهرشان را نریزند، ول نمیکنند
گل پری
۲
چه تاریخی است که شیعه دارد. ورق که میزنی، خیسکردن انگشت نمیخواهد که هر صفحهاش خون است و انگشت میسوزاند که خاکسترت ک
گل پری
۲
ماشاءالله مسجد چه جمعیتی دارد؛ مثل یک مشت غنچۀ گل مریم که ریخته باشد بیرون سبد، مثل یک مشت نُقل، هل و بهارنارنجِ رنگی که میریزند روی سر عروس. این مملکت همین نماز اول وقتشان و مسجدهای شلوغشان خیلی حالخوبکن است.
Elnaz
۲
گُلهگُله مؤمنین بر یال کوه نشستهاند و به مناجات و ذکر و فکر مشغولاند.
مردی آذریزبان روی ورم کوه بساط روضه علم کرده و مردم، شمع روضهاش را پروانه شدهاند. از عباس و ادبش به حسین میخواند و همینطور که از مردم دم میخواهد و جواب برای حسین حسین گفتن، مرد سیاهپوستی که نگاهی توریستی به عزاداری ما دارد، به بغلدستیاش سقلمه میزند و یواشکی میپرسد «هو ایز حسین؟» صدای روضه را نمیشنوم و میروم توی فکر که جواب مرد آفریقایی چیست. واقعاً منِ بچهشیعۀ هیئتی هم نمیدانم هو ایز حسین!
Elnaz
۲
من میترسم. از خودم از اینکه محکم امتحان نشدهام. پناه میبرم به خدا از برق غنائم. پناه میبرم به خدا از ترجیح مصلحت بر حقیقت.
کاربر ۷۷۵۶۴۸۵
۲
آمد پیش علامۀ امینی، صاحب الغدیر و گفت هزاروچهارصد سال پیش یک جنگی شده حسین را کشتهاند، تمام شده رفته. چه خبرتان است؟ چرا شلوغش میکنید، خیابان میبندید، دسته راه میاندازید، بازار تعطیل میکنید؟
علامه اشک ریخت، دستی به محاسنش کشید و گفت همان یک بار در غدیر که شلوغش نکردیم و حق را خوردند، برای هفت پشتمان بس است. غدیر را هم مثل عاشورا شلوغش میکردیم، وضعمان این نبود. حسین را شلوغش میکنیم تا کور شود هر آنکه نتواند دید
کاربر ۷۷۵۶۴۸۵
۲
من بزرگتر شده بودم و با خدای آدمبزرگها تقریباً آشنا شده بودم؛ خیلی؛ ولی جرئت نمیکردم با بقیه در میانش بگذارم که بگویم چقدر مهربان است و تقریباً ازش نمیترسم و بیشتر کارهایی که نمیکنم، از سر خجالت کشیدن است، نه از ترس جهنم
mojtaba nikroo
۲
خدایا امتحانهای ما را از جاهایی که هنوز درس ندادهای، نگیر. ضعیفیم. خراب میکنیم. مضحکۀ فرشتههایت میشویم. الهی آمین.
ya_mahdi_zd
۲
مرتضی میگفت زنهای فلسطینی توی گردنشان بهجای سینهریز و گردنبند، یک کلید آویزان است؛ کلید خانهای که غصب شده؛ خانهای که شهرک شده؛ خانهای که نیست. مرتضی میگفت هفتادوخردهای سال است این کلید از گردن مادری به گردن دختری ارث میرسد و سند خانهها هم همینجور دست اولاد ذکور خانوادهها دستبهدست میشود.
ya_mahdi_zd
۲
ما مردها وقتی بغض داریم، خیلی دهانمان بدمزه میشود. خیلی تلخ میشویم. این تلخی توی کلمههامان هم نشت میکند.
گل پری
۱
عاقلهسیدی تکیه داده به دیوار بقیع؛ پریشان مثل پسربچهای تخس که مادر گم کرده. پا سست میکنم به احوالگیری. دانهای خرما کف دستم میکارد. شاید برای فروخوردن بغض تلخم. ما همه مادر گم کردهایم. سروصاحب داشتیم، این وضعمان نبود.
صدوده دانۀ تسبیح صلوات تا پشت درهای مسجدالنبی راه است. میرسم به باب جبرئیل. خنکای شبستان به پیشواز میآید؛ آمیخته به عطر شکوفههای سنجد و بوتههای سبز حنا.
حواسمان به هم هست؛ من و مصطفی و ابراهیم. از هم فاصله گرفتهایم و در عین حال رفتار هم را زیر نظر داریم. چشمهایمان خیس است. شوخی نیست آمدهایم مسجدالنبی؛ جایی که محمد آخرین پیغمبر خدا آنجا زیسته، نفس کشیده، راه رفته، خندیده و حرف زده.
Elnaz
۱
عربستان حدود بیستوپنجمیلیون نفر جمعیت دارد و سالی دویستمیلیون دلار از نفت درمیآورد و هشتمیلیون دلار از حج و قاعدتاً درآمدِ سعودیها از حج تقریباً تمامش صرف خود حاجیان میشود و نباید چیزی برای موشکخریدن و سر بچههای یمنی ریختن باقی بماند.
ha
۱
سیدرضا میگفت فرق صبر و حلم توی همین است. صبر مال وقتی است تو دچار یک امتحانی بشوی که هیچ کاری از دستت برنیاید. اینجا را اگر تحمل کنی، میشوی صبور؛ ولی حلم مال وقتی است که میتوانی بزنی زیر میز. میتوانی کافه را بههم بریزی. میتوانی حقت را بگیری، ولی به دلیل و مصلحتی زبان ببندی و خشم مقدس بپیچد توی حنجرهات غمباد شود بعد شبها بروی سرت را توی چاه و چاله بکنی و حرف بزنی و بعد کلمههایت را دفن کنی. سید رضا میگفت: «حلیم علی است و صبور زینب.»
Elnaz
۱
به مصطفی میگویم: «مقاومت همیشه جواب میدهد.»
Elnaz
۱
طواف تمام شده. باید پشت مقام ابراهیم نماز بهجای آورم. همینجا بود که ابراهیم بعد از مرمت کعبه بر بلندی ایستاد و جهان را به حج دعوت کرد. لمس میکنم جایگاه ایستادن ابراهیم(ع) را و میگویم خدایا همان قدرتی را که در پنجۀ ابراهیم قرار دادی که خنجر بهیقین بِکِشد برای بریدن سر اسماعیل، در پنجهام بریز که قلم به دست بگیرم و بنویسم از چیزی به غیر نفس.