کتاب و داستان های دیگر...

چیزی از به دنیا آمدنت نمی‌گذرد که متوجه می‌شوی دنیا آنقدرها هم که می‌گویند جذابیت ندارد. معلوم شد که گریم اسم هیچ هیولا یا جنگوی افسانه‌ای نیست و فقط اسم دو تا برادر بوده، هیچوقت رابین‌هودی وجود نداشته که از پادشاه ظالم پول بدزدد و دست مردم عادی را بگیرد، هیچ دو عاشقی در آخر به هم نرسیدند و هیچ قهرمانی آنقدر زنده نماند تا ببیند فداکاری‌هایش هیچ ثمره‌ای نداشت و دنیا همانطور که بود، هست و خواهد ماند. و تنها چیزی که همیشه و همه جا وجود داشت و هیچ وقت دست رد به سینهٔ هیچکسی نزد، همان مرگ بود.

کاشف به عمل آمد وقتی مردم زبان هم را متوجه نشوند، بهتر یکدیگر را درک می‌کنند.

چیزی از به دنیا آمدنت نمی‌گذرد که متوجه می‌شوی دنیا آنقدرها هم که می‌گویند جذابیت ندارد.

ممکن است قبرم با تو فاصلهٔ زیادی داشته باشد و اصلاً خوب نیست بخواهیم از این سر قبرستان تا آن سر قبرستان دربارهٔ چنین موضوعی، آن هم جلوی بقیه، داد و فریاد راه بیاندازیم

هیچ قهرمانی آنقدر زنده نماند تا ببیند فداکاری‌هایش هیچ ثمره‌ای نداشت و دنیا همانطور که بود، هست و خواهد ماند. ‫و تنها چیزی که همیشه و همه جا وجود داشت و هیچ وقت دست رد به سینهٔ هیچکسی نزد، همان مرگ بود

نویسنده بسان جراح برای روح آدمیست و می‌بایست آنچه باعث فساد است را از روح او بزداید.

(اگر قرار باشه اون اتفاقی که دوست دارین، همون زمانی که شوقش رو دارین براتون پیش نیاد، پس بهتره هیچوقت حتی رنگ اون اتفاق رو هم نبینین).

کمتر کسی در دنیا وجود دارد که بتوانی هر چیزی که دلت می‌خواهد را برایش تعریف کنی. می‌توانستم سرش غر بزنم یا حتی بد و بیراه نثارش کنم، ولی او باز هم همه را می‌پذیرفت. کاشف به عمل آمد وقتی مردم زبان هم را متوجه نشوند، بهتر یکدیگر را درک می‌کنند. هم او راضی بود، هم من. جفتمان دیگری را سر کار گذاشته بودیم و لذت می‌بردیم.»

چیزی از به دنیا آمدنت نمی‌گذرد که متوجه می‌شوی دنیا آنقدرها هم که می‌گویند جذابیت ندارد. معلوم شد که گریم اسم هیچ هیولا یا جنگوی افسانه‌ای نیست و فقط اسم دو تا برادر بوده، هیچوقت رابین‌هودی وجود نداشته که از پادشاه ظالم پول بدزدد و دست مردم عادی را بگیرد، هیچ دو عاشقی در آخر به هم نرسیدند و هیچ قهرمانی آنقدر زنده نماند تا ببیند فداکاری‌هایش هیچ ثمره‌ای نداشت و دنیا همانطور که بود، هست و خواهد ماند.

هوا، هوای اواخر پاییز بود و باران ملایمی می‌بارید. از همان باران‌هایی که در کتاب‌های رادیچکوف می‌بارد.

سال‌های سال است که دارند ما را سلاخی می‌کنند؛ این همه وحشت و خون‌ریزی چیزی نیست که به همین راحتی‌ها پاک شود. حتماً جایی ضبط می‌شود.

خیلی‌ها هنوز یادشان هست که دربارهٔ گل رز چه حرف‌هایی می‌زد، که عمداً قدش را از انسان‌ها کوتاه‌تر کرده تا هر که خواست بویش کند، خم شود و تعظیم کند.

این همه وحشت و خون‌ریزی چیزی نیست که به همین راحتی‌ها پاک شود. حتماً جایی ضبط می‌شود.

کمتر کسی در دنیا وجود دارد که بتوانی هر چیزی که دلت می‌خواهد را برایش تعریف کنی.

نه گذشته برایش قابل سکونت بود نه می‌توانست به آینده پناه ببرد. وایشا هیچ راه فراری نداشت.

وقتی مردم زبان هم را متوجه نشوند، بهتر یکدیگر را درک می‌کنند.

این همه وحشت و خون‌ریزی چیزی نیست که به همین راحتی‌ها پاک شود. حتماً جایی ضبط می‌شود.

وقتی مردم زبان هم را متوجه نشوند، بهتر یکدیگر را درک می‌کنند.

دقت کردین همیشه اون چیزهایی که خیلی دلتون می‌خواد رو به دست نمیارین، و بدترین نکتهٔ این جمله اینجاست که حقیقت نداره. و خیلی بده که حقیقت نداره. چندین سال بعد از این ماجراها یک شب کریسمس، تنها توی خونهٔ خودم نشسته بودم. اون موقع تازه از جنگ برگشته بودم و رویای داشتن دوربین مدت‌ها بود که از سرم پریده بود. تا اینکه صدای زنگ در رو شنیدم. خیلی تعجب کردم. من که کسی رو دعوت نکرده بودم. وقتی درو باز کردم دیدم بابانوئل، با اون ریش سفید مصنوعی که چسبش در حال باز شدن بود و لباس قرمزی که پاچهٔ شلوارش از پایین معلوم بود، روبروی من ایستاده. پرسید: «شما آقای فلانی هستید؟» جواب دادم: «بله خودمم.» بعد دستش رو داخل کیفش برد و یک دوربین با بند چرمی درآورد و به من داد.

نمی‌دانم چطور برایتان توضیح دهم، انگار توی خونم است؛ اگرچه روح که نمی‌تواند خون داشته باشد، ولی به هر حال.

شاید این غروب برای ما یک غروب تکراری باشد اما برای آنها غروبِ زندگی‌شان است

چیزی از به دنیا آمدنت نمی‌گذرد که متوجه می‌شوی دنیا آنقدرها هم که می‌گویند جذابیت ندارد. معلوم شد که گریم اسم هیچ هیولا یا جنگوی افسانه‌ای نیست و فقط اسم دو تا برادر بوده، هیچوقت رابین‌هودی وجود نداشته که از پادشاه ظالم پول بدزدد و دست مردم عادی را بگیرد، هیچ دو عاشقی در آخر به هم نرسیدند و هیچ قهرمانی آنقدر زنده نماند تا ببیند فداکاری‌هایش هیچ ثمره‌ای نداشت و دنیا همانطور که بود، هست و خواهد ماند.

تجربه به من ثابت کرده اولین برخوردهای ما با دیگران بیشتر از آن چیزی که فکر می‌کنیم اطلاعات در اختیارمان قرار می‌دهد.

تنها چیزی که همیشه و همه جا وجود داشت و هیچ وقت دست رد به سینهٔ هیچکسی نزد، همان مرگ بود.

سقراط گفت: «و تجربه‌های شخصی ما تنها حرکاتی هستند که می‌توانند ما را در زمین بازی زندگی نگه دارند و پایان از پیش تعیین شدهٔ آن را، هر چند برای مدتی کوتاه، به تعویق بیاندازند. اگر چه بی برو برگرد در این بازی خواهیم باخت ولی این تجربه‌های به ظاهر بیهوده، مسیر رسیدن به این پایان تلخ را، تا حد ممکن، شیرین‌تر می‌کنند. حتی اگر این تجربه‌ها پر از شکست، سرافکندگی و شرمندگی باشند.»

خلاصه که بیماری‌های لاعلاج، ما را شبیه بچه‌ای می‌کند که به دنبال یک بادبادک درحال دویدن است.

اگر چه بی برو برگرد در این بازی خواهیم باخت ولی این تجربه‌های به ظاهر بیهوده، مسیر رسیدن به این پایان تلخ را، تا حد ممکن، شیرین‌تر می‌کنند.

هیچوقت رابین‌هودی وجود نداشته که از پادشاه ظالم پول بدزدد و دست مردم عادی را بگیرد، هیچ دو عاشقی در آخر به هم نرسیدند و هیچ قهرمانی آنقدر زنده نماند تا ببیند فداکاری‌هایش هیچ ثمره‌ای نداشت و دنیا همانطور که بود، هست و خواهد ماند. و تنها چیزی که همیشه و همه جا وجود داشت و هیچ وقت دست رد به سینهٔ هیچکسی نزد، همان مرگ بود.

نباید بی محابا خودت رو وارد زندگیِ دیگران کنی. حتی از طریق یک کار ساده مثل دست تکون دادن. بعضی وقت‌ها ممکنه با همین کار کوچیک مسیر زندگیِ یک نفرعوض بشه.

شکایتی نداشت، اصلاً کسی نبود که بخواهد به او شکایت کند.