کتاب صبحانه در تیفانی

از آن افرادی بود که علاقه داشت داوطلبانه مسائل خصوصی‌اش را بیان کند اما زمانی که یک سؤال شخصی از او پرسیده شود، حالت تدافعی به خود می‌گیرد.

شاید هرچی آدم پیرتر می‌شه عمل‌کردن به خواسته‌ها هم سخت‌تر می‌شه. شاید به همین دلیله که همه این چیزها در ذهن آدم جمع می‌شه و به یک باره تبدیل به عقده می‌شه.

من هرگز به چیزی عادت نمی‌کنم. کسی که به هر چیزی عادت کنه، با آدم مرده هیچ فرقی نداره.

- شاید با خودت بگی پررو یا دیوونه یا همچین چیزی‌ام. - به‌هیچ‌وجه. با ناامیدی گفت: «چرا، همین‌طوره. البته اهمیتی نمیدم آخه این‌جوری بهتره».

با دیدن سطل زباله بیرون از در خانه‌اش می‌شد فهمید که به‌طور منظم روزنامه‌های کوچک مصوّر، بروشورهای مسافرتی و جدول‌های طالع‌بینی را می‌خواند. او سیگار مخصوصی به نام پیکایون می‌کشید. با خوردن پنیر کاتیج و نان تست ملبا زنده بود. موهای رنگارنگش را خودش رنگ می‌کرد.

- شاید با خودت بگی پررو یا دیوونه یا همچین چیزی‌ام. - به‌هیچ‌وجه. با ناامیدی گفت: «چرا، همین‌طوره. البته اهمیتی نمیدم آخه این‌جوری بهتره».

من کسی‌ام که دوست داره قدم بزنه، کسی‌ام که ده یا دوازده ساله تو این خیابونا داره راه می‌ره و تمام این سال‌ها چشمش به یه نفر دوخته شده و هیچ‌کس اون نیست