بریده‌هایی از کتاب ظهور نه

حالا دیگر باور نمی‌کنم کاری باشد که دسته‌جمعی نتوانیم به انجام برسانیم.

توازن قوایمان هر قدر هم که بد باشد، حاضر نیستم پشت جان را خالی کنم. هروقت لازم باشد از همدیگر حمایت می‌کنیم و هروقت احساس ناتوانی کنیم از هم نیرو می‌گیریم. برای همین تابه‌حال دوام آورده‌ایم و برای همین پیروز می‌شویم. وقتی با هم متحد شویم قوی‌تر می‌شویم.

زندگی فارغ از جنگ ما نزد مردم عادی به‌طور معمول و شادمانه ادامه دارد.

فقط دلم می‌خواهد سرم را در دامن سارا بگذارم. شاید هم شش. اصلاً نمی‌دانم کی به کی است و مغزم کار نمی‌کند.

جنگیدند و کشته شدند. خدایا، یعنی من نفرین‌شده‌ام!