کتاب عشقالگر

آدم‌ها مانند اثر انگشت‌هایشان متفاوت‌اند، زخم‌هایشان هم همین‌طور. شاید به همین دلیل ساده است که هیچ‌وقت واقعاً نمی‌توان «درد» را به کسی حالی کرد.

تقدیم به عاشقانِ بی‌بهره از وصال آن‌هایی که سرزمین قلب‌هایشان با دردِ شریفِ «عشق» به جنگ رفت و «اِشغال» شد. الإمامُ علی (ع): «الهِجرانُ عُقوبَةُ العِشقِ؛ هجران کیفر عشق است.»

هم جنگ و هم عشق برای تصاحب‌اند: اولی برای تصاحب اراضی و دومی برای تصاحب قلب.

افسانهٔ چشم‌هایت به حقیقت می‌پیوندد و در جای خالی‌ات زیتون‌ها جوانه می‌زنند.

همراه بودن چیز مهمی است. اگر اعضای یک خانواده باهم همراه باشند، هیچ مشکلی نمی‌تواند از پا درشان بیاورد. اگر زن‌وشوهر یکدیگر را همراهی کنند، احدی نمی‌تواند زندگی‌شان را متزلزل کند و اگر ملتی کیان کشورش را همراهی کند، هیچ قدرتی نمی‌تواند آرامش و آسایش را از آن‌ها بگیرد؛

الإمامُ علی (ع): «الهِجرانُ عُقوبَةُ العِشقِ؛ هجران کیفر عشق است.»

انسان بیش از هرچیز، در جنگ و شاید در عشق خودش را نشان می‌دهد؛ دو مقوله‌ای که به‌ظاهر، ربطی به هم ربطی ندارند؛ اما در واقعیت، شباهت‌های فراوانی دارند.

پس‌از بهمن ۱۳۸۹ و با آغاز جنگ داخلی، کشور سوریه در بحران شدیدی فرورفت. با گذشت چند سال، هنگامی که اوضاع سوریه به‌شدت ملتهب شده بود و تظاهرات ضدحکومت برگزار می‌شد و گاه در شهرها درگیری