کتاب مادربزرگ سلام رساند و گفت متاسف است

«من دوست دارم یه نفر باشه که یادش بمونه من هم وجود داشتم. دلم می‌خواد یه نفر باشه که بدونه من اینجا بودم.»

نکتۀ خاصی که در مورد خانۀ مادربزرگ‌ها وجود دارد این است که هیچ‌وقت بویش را فراموش نمی‌کنید.

اگر آدم‌ها را دوست نداشته باشی، نمی‌توانند اذیتت کنند.

همۀ هیولاها از اول هیولا نبوده‌اند، بعضی‌هایشان هیولاهایی هستند که از اندوه هیولا شده‌اند

هیچ‌چیزی بیشتر از یه دختر باهوش احمق‌ها رو نمی‌ترسونه.

اگر چیزی نداشته باشی که بهش اهمیت بدی، اون‌وقت دیگه زنده نیستی. فقط وجود داری...»

نکتۀ خاصی که در مورد خانۀ مادربزرگ‌ها وجود دارد این است که هیچ‌وقت بویش را فراموش نمی‌کنید.

«تا وقتی مامانت می‌تونه چیزی رو پیدا کنه، اون چیز هیچ‌وقت گم نمی‌شه.»

چون همۀ هیولاها از اول هیولا نبوده‌اند، بعضی‌هایشان هیولاهایی هستند که از اندوه هیولا شده‌اند.

«عزیز دلم، تنها موندن شکل‌های زیادی داره.»

ما می‌خواهیم دوست داشته شویم؛ اگرنه، مورد تحسین قرار بگیریم؛ اگرنه، ازمان بترسند؛ اگرنه، مورد نفرت و تحقیر واقع شویم. ما به هر قیمتی می‌خواهیم حسی را در دیگران برانگیزیم. روح ما از تهی بودن گریزان است؛ و به هر بهایی طالب ارتباط با دیگران است.»

«فقط آدم‌های متفاوت می‌تونن دنیا رو عوض کنن. آدم‌های عادی عرضۀ تغییر دادن هیچ کوفتی رو ندارن.»

بزرگ‌ترین توانایی مرگ میراندنِ آدم‌ها نیست، بزرگ‌ترین توانایی‌اش این است که می‌تواند کاری کند بازمانده‌ها آرزو کنند زندگی‌شان متوقف شود،

«شاید ازت ناامید شده بود چون خودت از خودت ناامید هستی.»

نکتۀ خاصی که در مورد خانۀ مادربزرگ‌ها وجود دارد این است که هیچ‌وقت بویش را فراموش نمی‌کنید.

السا بچه‌ای است که خیلی زود یاد گرفت اگر می‌خواهد در زندگی پیشرفت کند و به جایی برسد، باید موسیقی متن زندگی‌اش را خودش انتخاب کند.

«چون آدم باید به یه چیزی اهمیت بده، السا. مامان‌بزرگت اسمش رو می‌ذاشت "نق زدن"، اما اگر چیزی نداشته باشی که بهش اهمیت بدی، اون‌وقت دیگه زنده نیستی. فقط وجود داری...»

«آدم‌بزرگ بودن گاهی وقت‌ها خیلی سخته، السا.» السا با لحن ستیزه‌جویانه می‌گوید: «بچه بودن هم همچین کار ساده‌ای نیست.»

همۀ هیولاها از اول هیولا نبوده‌اند، بعضی‌هایشان هیولاهایی هستند که از اندوه هیولا شده‌اند.

«ما می‌خواهیم دوست داشته شویم؛ اگرنه، مورد تحسین قرار بگیریم؛ اگرنه، ازمان بترسند؛ اگرنه، مورد نفرت و تحقیر واقع شویم. ما به هر قیمتی می‌خواهیم حسی را در دیگران برانگیزیم. روح ما از تهی بودن گریزان است؛ و به هر بهایی طالب ارتباط با دیگران است.»

امکان دارد مادربزرگتان را برای سالیان سال دوست داشته باشید بدون اینکه واقعاً او را بشناسید.

اگر نتونی از شر خاطره‌های بد خلاص بشی، مجبوری اون‌ها را با چیزهای شیرینی‌تر بپوشونی.

خانۀ یک مامان‌بزرگ حس عجیبی دارد. حتی اگر ده یا بیست یا سی سال بگذرد، باز هم بویش را فراموش نمی‌کنی.

السا هیچ دوستی ندارد جز مامان‌بزرگ، چون بقیۀ هفت ساله‌های مدرسه دقیقاً مطابق با هفت سالگی‌شان کودن هستند. اما السا با همه فرق دارد.

مامان‌بزرگ همیشه می‌گوید آدم باید دشمنانش را بهتر از خودش بشناسد.

مامان‌بزرگ عین فنر از صندلی‌اش بالا پرید و پرسید: «بابت کدوم جرم لعنتی السا باید عذرخواهی کنه؟» مدیر گفت السا باید سهم خودش را از ماجرا بپذیرد چون او بوده که پسر را «تحریک» کرده و همه باید متوجه باشند که پسر در زمینۀ کنترل خودش مشکلاتی دارد. و همان موقع بود که مامان‌بزرگ خواست کره را به سمت مدیر پرت کند اما مامان سریع جنبید و دستش را در لحظۀ آخر گرفت. برای همین، کره در عوض خورد به کامپیوتر مدیر و صفحه‌نمایشش را خرد کرد. مامان‌بزرگ در حالی که مامان سعی می‌کرد او را به داخل راهرو بکشاند سر مدیر فریاد می‌زد: «من تحریک شده بودم! نتونستم خودم رو کنترل کنم!»

«ما می‌خواهیم دوست داشته شویم؛ اگرنه، مورد تحسین قرار بگیریم؛ اگرنه، ازمان بترسند؛ اگرنه، مورد نفرت و تحقیر واقع شویم. ما به هر قیمتی می‌خواهیم حسی را در دیگران برانگیزیم. روح ما از تهی بودن گریزان است؛ و به هر بهایی طالب ارتباط با دیگران است

دلیل آوردن برای مرگ کار سختی است. و از دست دادن کسی که دوستش داری از آن هم سخت‌تر.

قول می‌دم اوضاع بهتر شه. قول می‌دم همه‌چیز درست بشه.»

میاماس سرزمین محبوب مامان‌بزرگ و السا است، چون آنجا قصه‌گویی مهم‌ترین حرفۀ ساکنانش است. واحد پول میاماس تخیل است؛ به‌جای اینکه برای خرید چیزها سکه بدهید، می‌توانید با یک قصۀ خوب هر چه خواستید بخرید. کتابخانه‌ها همان بانک‌ها هستند، و هر قصه ارزش پول را دارد. مامان‌بزرگ هر شب چندین میلیون خرج می‌کند