بریده‌هایی از کتاب چرا به دین محتاجیم

سطوحی از مصیبت وجود دارد که با هیچ‌چیز غیردینی یا علمی التیام و تسکین نمی‌پذیرد و ترمیم نمی‌شود. هیچ راه‌حل علمی و سکولاری برای پدر و مادری وجود ندارد که داغ فرزند دیده است. فقط یک «راه‌حل» جادویی اثر خواهد کرد. دین در این حوزه برتری دارد. مثلاً در «نماز میت» مسلمانان آمده است: «پرودگارا او را در بهشت وارد کن و او را از عذاب قبر و عذاب آتش حفظ کن. قبرش را وسیع و آن را پر از نور کن.» چنین چیزهایی در بسیاری از ادیان فراوان است و به ناامیدان امید می‌دهد.

جهان جای سختی است (اولین حقیقت جلیل دوُکَه)، به این معنا که نمی‌توان اغلب اتفاقات آن را مهار کرد. رایج‌ترین واکنش به این دشواری یافتن راه‌هایی برای توسل به این نیروهاست (نماز، نذر، قربانی، مناسک و غیره). اما راهی که کمتر پیموده‌اید این است که از تلاش برای مهار سرنوشت دست بردارید و درعوض فقط یاد بگیرید ذهن و خواسته‌های خود را مهار کنید (که مستلزم سال‌ها تعلیم مراقبه است). ولی بسیاری از مردم این بخت را ندارند که ذهن خود را طی سال‌ها تعلیمات دشوار بازسازی کنند. اکثر ما که خانواده، شغل و وام مسکن داریم، مجبوریم مسیر معمول‌تری در پیش گیریم.

بسیاری از مسیحیان میانه‌رو خوانشی استعاری و نه تحت‌اللفظی از کتاب مقدس دارند و خدا را خالق قوانین طبیعی، از انفجار بزرگ تا انتخاب طبیعی، می‌دانند. آن‌ها علم مدرن را می‌پذیرند و خدا برای آن‌ها نه مدیر دون‌پایهٔ طبیعت است نه مزاحمِ امور اختیاری نوع بشر. اما موزهٔ آفرینش آن افراد معتدل را بخشی از مشکل می‌داند.