بریده‌هایی از کتاب فرار از تو، به سوی تو

" من نه خود می روم، او مرا می کشد کاه سرگشته را کهربا می کشد چون گریبان ز چنگش رها می کنم دامنم را به قهر از قفا می کشد دست و پا می زنم، می رباید سرم سر رها می کنم، دست و پا می کشد" سهیل با عشق به بیتایی که با صدای آرام‌بخشش شعر می خواند نگاه می کند. _" گفتم این عشق اگر واگذارد مرا گفت اگر واگذارم وفا می کشد سایهٔ او شدم چون گریزم ازو؟ در پی اش می روم تا کجا می کشد"