بریده‌هایی از کتاب ازدواج بدون شکست

او این‌گونه انتخاب کرد که در خیانت‌های همسرش واکاوی نکند تا بتواند با ذهنی باز زندگی‌اش را از نو بسازد. او این رفتار را از خود بروز داد چون به این باور رسیده بود که فقط از پس کنترل و تغییردادن خودش برمی‌آید.

من هم مثل بسیاری از افراد با فردی ازدواج کردم که حاصل انتخاب اشتباهم بود؛

هفت عادت کشندهٔ رابطه بدین ترتیب هستند: (۱) انتقاد (۲) سرزنش (۳) شکایت و گلایه (۴) اذیت و آزار مداوم (۵) تهدید (۶) مجازات (۷) پیشنهاد پاداش یا رشوه برای تحت‌کنترل‌درآوردن طرف مقابل.

از سال‌ها پیش می‌دانستم که سرانجام باید روزی از همسرم جدا شوم

هیچ‌کس قادر به پیش‌بینی رفتارهای انسانی نیست

را جایگزین آن هفت عادت مخرب سازیم: ۱) گوش‌دادن ۲) حمایت‌کردن ۳) تشویق‌کردن ۴) احترام‌گذاشتن ۵) اعتمادکردن ۶) پذیرفتن ۷) بحث‌کردن بر سر اختلافات.

ادامهٔ بقا، دوست‌داشتن و دوست‌داشته‌شدن، قدرت، آزادی و تفریح است.

هرگز نمی‌توان گذشته را، با هر میزان تلاشی، تغییر داد.

ما به این نتیجهٔ کلی رسیده‌ایم که احساس خودقربانی‌پنداری نابودکنندهٔ روابط زناشویی است؛ چون زوجین را به تحت‌کنترل‌درآوردن یکدیگر و ایجاد تغییر در آن‌ها وامی‌دارد. اگر زوجین چنین احساس و رفتاری را همواره با خود داشته باشند، بی‌شک در ازدواج خود شکست خواهند خورد. در مقابل، اگر زوجین درصدد به‌کارگیری نظریهٔ انتخاب برآیند و احساس خودمختارپنداری را در خود تقویت نمایند، می‌توانند یک رابطهٔ زناشویی خوب و بادوام را با همسر خود تجربه نمایند یا رابطهٔ شکرآب‌شده‌شان را مستحکم و صمیمانه کنند.

انسان‌ها زمانی پیشرفت می‌کنند که درصدد برآورده کردن پنج نیاز اصلی و اساسی خود برمی آیند تا حالشان بهتر شود یا احساسات بد به آن‌ها هجوم نیاورد. این پنج نیاز که در ژن‌هایشان نوشته شده است ودر همین کتاب به تفصیل از آن‌ها سخن خواهیم راند، شامل نیاز به ادامهٔ بقا، دوست‌داشتن و دوست‌داشته‌شدن، قدرت، آزادی و تفریح است.

چنین زوج‌هایی نمی‌دانند که دلیل اصلی بروز مشکلات در زندگی مشترکشان این است که متأثر از احساس خودقربانی‌پنداری درصدد برمی‌آیند که رفتارهای طرف مقابل را تحت کنترل خود درآورند یا آن‌ها را تغییر دهند. آن‌ها بر این باورند که همهٔ تقصیرها بر گردن طرف مقابل است و فقط با تغییردادن او می‌توان رنگ‌وبویی دیگر به زندگی مشترک بخشید. این رفتارها سبب برآورده نشدن نیاز عشق ورزیدن و دوست‌داشته‌شدن می‌شود. در ضمن، قدرت برآورده‌کردن دیگر نیازهای اساسی‌شان را نیز از آن‌ها می‌گیرد.

نظریهٔ انتخاب به طرفداران خود می‌گوید که فقط حق کنترل رفتار خودشان را دارند. نه شما می‌توانید کسی را کنترل کنید و نه کسی می‌تواند شما را کنترل کند