کتاب تا همین جا بس است

البته راستش را بگویم، فکر می‌کنم بعضی معلم‌ها مغزمان را خالی می‌کنند و سعی می‌کنند از ما کله‌پوک بسازند. (این رو نباید توی سخنرانی‌م بگم، نه؟)

شرلوک هلمز همیشه می‌گفت وقتی نشدنی‌ها رو از فرضیاتت حذف کنی، فرضیاتِ باقی‌مونده هرقدر هم غیرمحتمل باشن، قطعاً درست هستن.

واقعیت‌انگارهٔ‌ تقریباً بی‌ربط: مصری‌ها معتقد بودند آدم با قلب فکر می‌کند نه با مغز؛ بنابراین اگر می‌خواستی به هوششان توهین کنی باید می‌گفتی قلب‌پوک. البته این کار لازم نبود. مصری‌ها خیلی باهوش بودند.

«خیلی چیزها خیلی خیلی خیلی تصادفی به نظر می‌آن. دلیل نمی‌شه که درست نباشن.»

دلقک‌جوان: خیلی‌خب. باشه. شاید مشکل ما این نیست که یه دزد بدون مومیایی از موزه رفته بیرون، شاید مشکل اینه که یه مومیایی بدون دزد از موزه رفته بیرون.

آشناپنداری یا دژا وو، حالتی از ذهن است که فرد بعد از دیدن یک صحنه، حس می‌کند قبلاً آن را دیده است.

شوخی و جدی همیشه اون‌قدری که تو فکر می‌کنی متفاوت نیستن.

مکس‌ارنست دهانش را بست و به این تغییر ناخواسته و ناگهانی رابطه‌اش با کاس فکر کرد. قبلاً جست‌وجو برای پیدا کردن راز آن‌ها را به هم نزدیک‌تر می‌کرد. با خودش فکر کرد یعنی هیچ‌وقت دوباره مثل قبل می‌شدند یا قرار بود راز تا آخر مثل سدی بینشان قرار بگیرد؟

سامورایی‌گیتار: رفیق قیافه‌ت یه‌طوریه انگار روح دیده‌ای. نجات‌یافته ۳۰۰۰: قیافه‌ش همیشه همین شکلیه، به‌خاطر موهاشه. دلقک‌جوان: شماها می‌خواین تا صبح من رو مسخره کنین؟ فکر می‌کردم قراره یه چیزی پیدا کنیم که از زندان نجاتمون بده. سامورایی‌گیتار: داریم واسه کانون اصلاح‌وتربیت تمرین می‌کنیم. وقتی بریم اونجا باید یه‌جوری خودمون رو سرگرم کنیم دیگه. نجات‌یافته ۳۰۰۰: خیلی‌خب. شوخی بسه. حس می‌کنم مامانم هرلحظه ممکنه بیاد بهم سر بزنه.

کاس و یویوجی! اگر من اول مُردم و این گوشی از دست‌های بی‌جان و سردم افتاد و به ذهنتان خطور کرد ببینید چیزی تویش نوشته‌ام یا نه و آن‌موقع گوشی هنوز شارژ داشت و تا آن‌موقع از گرسنگی کور نشده بودید، می‌خواهم بدانید از اینکه تا آخرخط همراهتان بودم خیلی خوشحالم. با هیچ‌کس جز شما دلم نمی‌خواست گربه‌ی‌مومیایی‌شده‌بازی کنم یا حتی کنارش مومیایی شوم. شما بهترین دوست‌های من بودید. در واقع تنها دوست‌های من بودید، اما خب منظورم را می‌دانید دیگر.

Arrivederci؛ به ایتالیایی یعنی خداحافظ.

مقصد مهم نیست، سفر مهمه

کاس پشت چشم نازک کرد. خیلی‌خب، گربهٔ مومیایی‌شده. معنای زندگی چیه؟ یویوجی بی‌درنگ جواب داد. گربهٔ مومیایی‌شده می‌گه وقتی آلبرت ستم اینجا مچتون رو بگیره دیگه زندگی بی زندگی. اما مکس‌ارنست جواب دیگری داشت. *زندگی* یعنی فعالیت سلولی از جمله پدیده‌های حیاتی مثل رشد، تولیدمثل، گوارش. یویوجی جلوی دهانش را گرفت که نزند زیر خنده. مکس‌ارنست توی آن تاریکی با تعجب به یویوجی نگاه کرد. مگر حرف خنده‌داری زده بود؟

چه آن‌ور خودش راز باشد و چه راز، آن‌ور باشد، تمایزی بدون تفاوت است. در هر دو صورت، یک راز منتظر است که کشفش کنی. حالا راز در دستان توست. نگذار هیچ‌کس پایان داستان را لو بدهد.

کاس نگاهش کرد. «می‌فهمی که دلیل نگفتنم این نیست که دلم نمی‌خواد، درسته؟» «نمی‌گی؟ منظورم اینه که دلیلش این نیست؟» مکس‌ارنست نمی‌توانست به چشم‌های کاس نگاه کند. «نه احمق جون. متوجه نشدی بااینکه نمی‌تونم درمورد... اون حرف بزنم، مدام ازت کمک می‌گیرم؟ بدون تو از پسش برنمی‌آم؛ خودت هم می‌دونی. تو بودی که انگشتر رو توی صندوق پیدا کردی، یادت رفته؟» مکس‌ارنست سعی کرد بغضش را قورت بدهد و گفت: «فکر کردم حواست نبوده. راستش رو بگم، فکر می‌کردم دیگه نمی‌خوای باهم دوست باشیم.» «چی؟ خیلی...» «مسخره‌ست؟» هر دو خندیدند.

به دوستانش گفت: «خب، شروع کنین. مسخره‌م کنین. ببینم چی تو چنته دارین.» یویوجی گفت: «نه، نه، به نظرم... قشنگن.» مکس‌ارنست گفت: «آره... قشنگن.» فلیشا با عصبانیت گفت: «معلومه که قشنگن. احترام بذارین. کسی که اینجا نشسته شاهدخت مصریه و باقی روز باید علیاحضرت صداش کنین. اصلاً علیاوِجاهت صداش کنین.» یویوجی گفت: «باشه، باشه، حتماً.» نگاهی به کاس انداخت، به‌زور جلوی خنده‌اش را گرفت و پرسید. «علیاوجاهت حاضرن که بریم؟» مکس‌ارنست دولا شد و گفت: «آره، دیرمون شده علیاوجاهت.» اما او نتوانست جلوی خنده‌اش را بگیرد. بااینکه فلیشا سعی کرد جلوی کاس را بگیرد، کاس مشتی حوالهٔ مکس‌ارنست کرد. فلیشا گفت: «عزیزم، برچسب‌ها کنده می‌شن!»