ما انسانها فراتر از تصوراتمان انعطافپذیریم. بسیاری از ما زیر نظر والدینی عصبی رشد کردهایم، اما به افرادی مؤثر و سازنده در جامعه مبدل شدهایم که تنها اعتیادشان خوردن کمی شیرینی است
تپولی خواه
خبر خوب برای ما پدرومادرهای ناکامل که در راه تربیت کودکانی ناکاملتر میکوشیم، این است: لازم نیست مقابل فرزندانمان رفتار عاقلانه و آگاهانهای شبیه دالاییلاما داشته باشیم
تپولی خواه
آیا واقعاً میتوانید در برابر رفتار کودکی که دیوارهای خانه را لیس میزند و به خاطر شکل یک تکه نان گریهوزاری راه میاندازد، عقلانی و آگاهانه برخورد کنید؟! فکر نمیکنم.
فعلا نمیدونم :)
آیا واقعاً میتوانید در برابر رفتار کودکی که دیوارهای خانه را لیس میزند و به خاطر شکل یک تکه نان گریهوزاری راه میاندازد، عقلانی و آگاهانه برخورد کنید؟! فکر نمیکنم.
فعلا نمیدونم :)
آیا واقعاً میتوانید در برابر رفتار کودکی که دیوارهای خانه را لیس میزند و به خاطر شکل یک تکه نان گریهوزاری راه میاندازد، عقلانی و آگاهانه برخورد کنید؟! فکر نمیکنم.
فعلا نمیدونم :)
آیا واقعاً میتوانید در برابر رفتار کودکی که دیوارهای خانه را لیس میزند و به خاطر شکل یک تکه نان گریهوزاری راه میاندازد، عقلانی و آگاهانه برخورد کنید؟! فکر نمیکنم.
فعلا نمیدونم :)
آیا واقعاً میتوانید در برابر رفتار کودکی که دیوارهای خانه را لیس میزند و به خاطر شکل یک تکه نان گریهوزاری راه میاندازد، عقلانی و آگاهانه برخورد کنید؟! فکر نمیکنم.
فعلا نمیدونم :)
آیا واقعاً میتوانید در برابر رفتار کودکی که دیوارهای خانه را لیس میزند و به خاطر شکل یک تکه نان گریهوزاری راه میاندازد، عقلانی و آگاهانه برخورد کنید؟! فکر نمیکنم.
فعلا نمیدونم :)