جملات زیبا از متن کتاب خلق شدگان یک روز | طاقچه

میان این‌همه شتاب، کمی کتاب، کلی شانس! 🎉 گردونه را بچرخان

تصویر جلد کتاب خلق شدگان یک روز
off
٪۵۰
subscriptionAvailable

کتاب خلق شدگان یک روز

و داستان‌های روان درمانی دیگر

۳.۳(از ۲۹ رأی)
نوع کتاب

۱۴۰,۰۰۰

۵۰٪

قیمت:

۷۰,۰۰۰

تومان

٪50 تخفیف اولین خرید با کد OFF50ic-copy

اشتراک بی‌نهایت چیست؟

می‌خواستم بغلش کنم، اما زمان جدایی‌مون اون‌قدر زیاد بود که دیگه پلی بینمون نمونده بود.
Pegah✨
۷
"گمان‌های خود را کنار بگذار، و سپس گله و شکایت از میان خواهند رفت، من آسیب دیده‌ام، شکایت از آسیب را کنار بگذار، و آسیب محو خواهد شد."»
کاربر vahideh
۵
زندگی من در خطره! من شصت‌ونه سالمه، مگه چند سال دیگه زنده هستم؟ همهٔ زندگیم به گذشته برمی‌گرده، زندگی واقعیم
Pegah✨
۴
من بارها دیدم که بین میزان وحشتی که از مرگ در شخص ایجاد می‌شه، با میزان زندگی که در اون زیسته نشده ارتباط تنگاتنگی وجود داره
Pegah✨
۲
تموم این احساسات باید از وجودت بیرون کشیده بشن، به‌دقت بررسی و سپس دور ریخته بشن. این، هم به زمان و هم به یک هدایتگر نیاز داره، اما تو قادری انجامش بدی. من از این بابت مطمئنم
Pegah✨
۲
اون وقتا واسهٔ صحبت کردن در این مورد آمادگی نداشتم. حتی حاضر نبودم با خودم هم در این باره حرف بزنم، اما حالا حاضرم.
Pegah✨
۲
پس، هماهنگ با طبیعت در این فضای محدود زمانی سفر کن و با شعف و رضایت به سفر خود پایان ده، درست همانند یک میوهٔ درخت زیتون، هنگامی‌که می‌رسد، از درخت به زمین می‌افتد، سپاسگزار طبیعت است که خلقش کرده و از درختی که بر روی آن به ثمر نشسته، تشکر می‌کند.
کاربر vahideh
۱
با وجودی که ما بسیار مشتاق هستیم که با یک نفر دیگه یکی بشیم، اما فاصله‌ها همیشه باقی می‌مونن و سپس، به این موضوع فکر کردم که تجربهٔ تو از رنگ قرمز یا مزهٔ قهوه با تجربه‌ای که من از "قرمز" و "قهوه" دارم، از جهات بسیاری ـ که ما هیچ‌وقت واقعاً نمی‌تونیم بفهمیم
meisam.m
۱
سرطان به شما یک بیماری کشنده را نشان می‌دهد، و سپس با عصبانیت و سریع به شما می‌گوید برگرد، به دنیا برگرد، به تمام خوشی‌ها و شیرینی‌های زندگی که تو هم‌اکنون بیش از هر زمان دیگری احساسش می‌کنی برگرد. و تو می‌دانی که چیزی به تو اعطا شده و چیزی هم از تو گرفته شده است.
bec san
۱
«اگر به من دو گزینهٔ زیستن و امتحان کردن داده شود، من زیستن در هر روز را انتخاب خواهم کرد. من از مرض تفسیر و توضیح دوری کرده و همچنین تو را هم به این کار تشویق می‌کنم. نیاز و اشتیاق برای استفاده از تفسیر، در افکار جدید فراگیر شده و مبتلایان اصلی آن درمانگرهای معاصر هستند: هر روانپزشکی که من تاکنون دیده‌ام، از این بیماری رنج می‌برد، این مرض هم مُسری است و هم اعتیادآور. «تفسیر» یک توهم، سراب، موقعیت خیالی و لالایی آرامش‌بخشی بیش نیست، هیچ موجودیتی ندارد. پس بیا آن را با نامی که درخور آن است بیان کنیم: دژ یک آدم ترسو در برابر وحشت سهمگین و منجمدکننده از ناامنی، بی‌تفاوتی و دمدمی‌مزاجی زندگی محض.»
mina1374
۱
«تفسیر» یک توهم، سراب، موقعیت خیالی و لالایی آرامش‌بخشی بیش نیست، هیچ موجودیتی ندارد.
MEHRNOOSH CH
۱
هشتادویک سالگی سن پیریه. وقتی بهش فکر می‌کنم، از خودم تعجب می‌کنم، من احساس پیری نمی‌کنم، بارها و بارها از خودم می‌پرسم که چطوری به هشتادویک سالگی رسیدم. من همیشه در کلاس‌هام، در اردوی تابستونی تیم بیسبال، در تیم تنیس جوون‌ترین فرد بودم، و حالا یکباره هرجا که می‌رم مسن‌ترین فرد اونجا هستم، در رستوران‌ها، تماشای فیلم‌ها، کنفرانس‌های حرفه‌ای. نمی‌تونم بهش عادت کنم.
Pegah✨
۱
پیش‌بینی اتفاقاتی که بعدها پیش می‌آد، ما رو تشویق می‌کنه که دودستی به زندگی کنونی‌مون بچسبیم.
Pegah✨
۱
کلمهٔ روسی اون می‌شه استرانایا. من در واقع اینجا نیستم. هیچ‌چیزی برام اهمیت نداره. در حصاری گیر افتادم، احساس می‌کنم این من نیستم که اینجام، و من نیستم که با این چیزها دست‌وپنجه نرم می‌کنم، بسیار مضطرب و آشفته‌ام و نمی‌تونم خوب بخوابم.
Pegah✨
۱
به دانشگاه رفتم و به حیطهٔ موسیقی وارد شدم و طولی نکشید که فهمیدم استعداد زیادی برای نواختن ویولن‌سل دارم، اما این استعداد اون‌قدری نبود که بتونم بنوازم، بلکه برای تدریس کافی بود. از اون زمان تا حالا من معلم ویولن‌سل هستم.
Pegah✨
۱
همه چیز در یک لحظه از دست رفته بود: دنیای فوق‌العاده‌اش، آن دنیای زیبا که در آن گنجینه‌ای از اطلاعات محسوس نهفته بود، آن شهامت، آن تلاش و پیروزی
Pegah✨
۱
«همهٔ ما خلق‌شدگان یک روزیم، هم یادآورنده و هم یادآورده‌شده، همه موقتی هستند ـ هم حافظه و هم موضوع حافظه (آنچه به حافظه سپرده می‌شود). دیری نمی‌پاید که تو دنیا را به فراموشی بسپاری؛ و به زودی زمان آن فراخواهد رسید که دنیا تو را فراموش کند. "همیشه" نمایانگر آن است که به‌زودی تو نه کسی خواهی بود، و نه جایی. (انسان موجودی ابدی نیست ـ م.) و همچنین این متن: "خاطرهٔ همه چیز به‌سرعت در گرداب ابدیت مدفون می‌شود."»
کاربر vahideh
۰
همهٔ ما خلق‌شدگان یک روزیم، هم یادآورنده و هم یادآورده‌شده. همه موقتی هستند ـ هم حافظه و هم موضوع حافظه (آنچه به حافظه سپرده می‌شود). دیری نمی‌پاید که تو دنیا را به فراموشی بسپاری؛ و به‌زودی زمان آن فراخواهد رسید که دنیا تو را فراموش کند. «همیشه» نمایانگر آن است که به‌زودی تو نه کسی خواهی بود، و نه جایی. [انسان موجودی ابدی نیست.] مارکوس اورلیوس، تأملات
MELIKA
۰
ترس از مرگ در وجود همهٔ ما هست. اون ترس ما رو قادر می‌کنه تا به زندگی‌مون ادامه بدیم. کسانی که این ویژگی رو ندارن، در زمان‌های بسیار دور گذشته رها شدن.
meisam.m
۰
آنچه داده می‌شود چشم‌انداز تازه‌ای از زندگی کردن است، و آنچه گرفته شده خیال واهی درمورد بی‌انتهایی زندگی است و باور به اینکه یک ویژگی شخصی ما را از قانون طبیعی [مردن] معاف خواهد کرد.
bec san
۰
موضوع حائز اهمیت این است که من اکنون زنده‌ام. زندگی موقتی است ـ همواره، برای هر کس. کار من این است که تا هنگام مرگ، زندگی کنم. کارم این است که با بدنم آرامش را تجربه کنم و عاشقش باشم، عاشق کل و تمام آن. طوری که از آن هستهٔ پایدار (زندگی) بتوانم با قدرت و سخاوت به دوردست‌ها (مرگ) پرواز کنم.
bec san
۰
"گمان‌های خود را کنار بگذار، و سپس گله و شکایت از میان خواهند رفت، من آسیب دیده‌ام، شکایت از آسیب را کنار بگذار، و آسیب محو خواهد شد."»
bec san
۰
"از شرّ قضاوت کردن خلاص شوید و سپس شما نجات می‌یابید، و آنجا کیست که مانع این خلاصی شود؟"
bec san
۰
. من به موضوعی دربارهٔ سرطان پی بردم، سرطان به شما یک بیماری کشنده را نشان می‌دهد، و سپس با عصبانیت و سریع به شما می‌گوید برگرد، به دنیا برگرد، به تمام خوشی‌ها و شیرینی‌های زندگی که تو هم‌اکنون بیش از هر زمان دیگری احساسش می‌کنی برگرد. و تو می‌دانی که چیزی به تو اعطا شده و چیزی هم از تو گرفته شده است.
کاربر ۹۵۱۳۱۶۸
۰
ترس از مرگ در وجود همهٔ ما هست. اون ترس ما رو قادر می‌کنه تا به زندگی‌مون ادامه بدیم. کسانی که این ویژگی رو ندارن، در زمان‌های بسیار دور گذشته رها شدن.
amirkarimifar
۰
من از این موقعیت‌های سخت بسیار متنفرم. هرگز مهارت کافی نداشتم تا آدم‌ها را از چهره‌شان تشخیص دهم.
Pegah✨
۰
ما اغلب با از دست دادن اون‌هایی که روابطمون باهاشون تکمیل شده، بسیار بیشتر دچار غم و اندوه می‌شیم تا اون‌هایی که از ارتباط باهاشون ناراضی هستیم و کارهای ناتموم زیادی با اون‌ها داریم.
Pegah✨
۰
هنگامی‌که والدین می‌میرن، ما همیشه احساس می‌کنیم که آسیب‌پذیر هستیم، چون ما نه‌تنها همیشه با این فقدان مواجهیم، بلکه باید با مرگِ خودمون هم روبه‌رو بشیم. زمانی‌که ما یتیم می‌شیم، کسی دیگه حائل بین ما و گور نیست.
Pegah✨
۰
برام تعریف کن و بگو حسرت‌هایی که درمورد زندگی خودت داری چیه؟ آیا زندگی کنونی تو همون زندگی‌ایه که آرزوشو داشتی؟
Pegah✨
۰
اگر من بتوانم فضای واقعی و حمایتگری را فراهم کنم، بیمارانم کمک‌هایی را که نیاز دارند، در آنجا خواهند یافت و آن هم اغلب به شیوه‌های حیرت‌انگیزی که هیچگاه نمی‌توانستم پیش‌بینی کرده یا تصورش کنم.
Pegah✨
۰