بریده‌هایی از کتاب بالون ها

«چطور می‌توانستند به کسی سواد خواندن یاد بدهند ولی از او نخواهند که کتاب بخواند؟» با تصور چنین چیزی، آدم می‌خواهد سرش را به دیوار بکوبد.

داستان‌های جنگی را دوست دارم، اما از زندگی که سراسر جنگ و جدال باشد متنفرم.

روی تختم دراز می‌کشیدم و در عالم خیال می‌دیدم که خودم یک تراموا هستم، بیشتر به‌خاطر اینکه نمی‌دانستم مقصدم کجاست تا اینکه صرفاً از این وجه تسمیه خوشم بیاید. دوست داشتم ندانم کجا می‌روم.

جوانی یک استعداد است، زمان زیادی برای رسیدن به آن لازم است. سال‌ها بعد بالاخره جوان شدم.

مثل همان جنگجوی آمریکایی که دشمنان را دسته دسته می‌کشد بی‌آنکه ککش بگزد و خودش اصلاً تحمل آن را ندارد که حتی یکی از افرادش کشته شود.

ـ ازدواج مسیر کهنه‌ای است که همه می‌پیمایند.

سِزان۸۶ دوستی داشت که به نظر همه آدم به‌دردنخور و بی‌خاصیتی بود. روزی در غیاب این دوست، اطرافیان سزان از او پرسیدند: «چطور می‌توانی با یک همچین آدمی دوست باشی؟» سزان با عصبانیت جواب داد: «او زیتون‌ها را خوب می‌شناسد.»