بریده‌هایی از کتاب بالون ها

جوانی یک استعداد است، زمان زیادی برای رسیدن به آن لازم است. سال‌ها بعد بالاخره جوان شدم.

«چطور می‌توانستند به کسی سواد خواندن یاد بدهند ولی از او نخواهند که کتاب بخواند؟» با تصور چنین چیزی، آدم می‌خواهد سرش را به دیوار بکوبد.

مثل همان جنگجوی آمریکایی که دشمنان را دسته دسته می‌کشد بی‌آنکه ککش بگزد و خودش اصلاً تحمل آن را ندارد که حتی یکی از افرادش کشته شود.

داستان‌های جنگی را دوست دارم، اما از زندگی که سراسر جنگ و جدال باشد متنفرم.

ـ ازدواج مسیر کهنه‌ای است که همه می‌پیمایند.

روی تختم دراز می‌کشیدم و در عالم خیال می‌دیدم که خودم یک تراموا هستم، بیشتر به‌خاطر اینکه نمی‌دانستم مقصدم کجاست تا اینکه صرفاً از این وجه تسمیه خوشم بیاید. دوست داشتم ندانم کجا می‌روم.